1.
1794’te kurulan oban damıtımevi, iskoçya’daki en küçüklerden biri. şehir neredeyse damıtımevinin etrafında kurulmuş. yani “kasabanın viskisi” dersek yanlış olmaz. bu küçük ölçek, üretime romantik bir zanaatkârlık havası katıyor. oban 14'e gelirsek ise, serinin 14 yıllık viskisi ve en baz modeli desek yerinde olur. diğer modelleri; oban 18, oban little bay ve oban distillers edition. oban 14 ise tam bir köprü viskisi; ne highland’in bal tatlılığına tamamen teslim, ne de islay’ın dumanlı isyanına boyun eğmiş. arada bir yerde duruyor, tıpkı doğduğu yer gibi: iskoçya’nın batı kıyısında; bir yanda deniz tuzu, diğer yanda granit dağlar. bu viski, o coğrafyanın haritasını bardakta gösteriyor diyebiliriz.
koku; ilk kokladığında deniz kenarındaki bir balıkçı limanı gibi: tuzlu rüzgâr, deniz yosunu ve portakal kabuğu. altından karamel ve biraz da kuru incir kokusu geliyor. biraz su eklersen, narenciye kabuğu iyice açılıyor; deniz kabuğunun mineralli havası daha belirgin hale geliyor. “tatlı ama ciddi” bir koku profili.
tat; ilk yudumda sıcak bir karamel ve kuru meyve patlaması. ardından belirgin bir meşe baharatı, biraz karabiber, biraz vanilya. fakat işin büyüsü burada: islay’ı anımsatan hafif bir duman, o tatlılığın arasından ince ince süzülüyor. ne çok tatlı, ne çok isli. denge ustalığı burada gizli.
bitiş ise; uzun, kuru ve tuzlu bir son. kapanışı hafif dumanla yapıyor, sanki denizden gelen bir sis gibi. damakta iz bırakıyor ama bunaltmadan. o kadar dengeli ki, bir yudumdan sonra ikinciyi istememek imkânsız.
oban 14, buzla içilince karakterini fazla kaybediyor; o yüzden oda sıcaklığı ya da bir-iki damla suyla içmek ideal. bir puroyla eşleştirmek isterseniz; orta gövdeli, hafif tatlı bir dominik puro mükemmel olur. mesela davidoff nicaragua veya romeo y julieta no.2.
koku; ilk kokladığında deniz kenarındaki bir balıkçı limanı gibi: tuzlu rüzgâr, deniz yosunu ve portakal kabuğu. altından karamel ve biraz da kuru incir kokusu geliyor. biraz su eklersen, narenciye kabuğu iyice açılıyor; deniz kabuğunun mineralli havası daha belirgin hale geliyor. “tatlı ama ciddi” bir koku profili.
tat; ilk yudumda sıcak bir karamel ve kuru meyve patlaması. ardından belirgin bir meşe baharatı, biraz karabiber, biraz vanilya. fakat işin büyüsü burada: islay’ı anımsatan hafif bir duman, o tatlılığın arasından ince ince süzülüyor. ne çok tatlı, ne çok isli. denge ustalığı burada gizli.
bitiş ise; uzun, kuru ve tuzlu bir son. kapanışı hafif dumanla yapıyor, sanki denizden gelen bir sis gibi. damakta iz bırakıyor ama bunaltmadan. o kadar dengeli ki, bir yudumdan sonra ikinciyi istememek imkânsız.
oban 14, buzla içilince karakterini fazla kaybediyor; o yüzden oda sıcaklığı ya da bir-iki damla suyla içmek ideal. bir puroyla eşleştirmek isterseniz; orta gövdeli, hafif tatlı bir dominik puro mükemmel olur. mesela davidoff nicaragua veya romeo y julieta no.2.
devamını gör...