ön yargıyı yıkmanın atomu parçalamaktan daha zor olması

yakın zamanda karşılaştığım bir durum. bana samimi gelen o insan birden 180 derece dönüp başka birisine dönüştü. keşke bu kadar basit olmasanız.

neden zor? önyargılı birine, özünüzü anlatma çabası niye ya da. zaman kaybından başka birşey değil. önyargılı insan defolu insan kategorisinde olup, eğitimi, görgüsü,sosyal hayatı ne olursa olsun uzak durulması gereken insandır.

atomun parçalanmaya müsait bir yapıda olduğunu otto hahn keşfedip bulmuş ve atomu ilk kez o parçalamıştır. sosyolojiyle ve felsefeyle ilgilenen toplumsal ilişkileri önemseyen bilimler ise hala önyargıyı yıkamamışlardır. insan beyni elbette ki kontrol edilebilen ve buna bağlı olarak manipüle edilebilen bir organ olmasına rağmen hala kontrol dışı noktalar varken ve insanlar gerçekten hala insanken bu biraz zor.

o kişiyle sadece 1 gün boyunca beraber bir şey yapmak zorunda kalın, harbiden inatçı biriyse bu rakam 4,5 güne de çıkabilir. eninde sonunda buzları erir.

işin zor kısmı, önyargiyi yıkmak değil, onu yıkacak zemini bulma, bulduktan sonra da hazırlamaktır.

bazen, yolculuğumuz hedefimizden daha meşakatlidir. tam bunun örneği bir olay.