osmanlı saf cehalet ve budalalık imparatorluğuydu

hele ki şehvetle çıldırma noktasına gelmiş hanedanın ve saray çevresinin açgözlülüğünü bu denklemin dışında bırakamayız, di mi?

peki, o esnada amerikada neler yaşanıyordu?


ademoğlu ilk kez elektromanyetik kuvvete hükmetti.
ampül icat edildi.
general elektrikin temelleri atıldı.
dc dinamolarla yüzlerce km uzaklıktaki şehirlere kayda değer hiçbir kayıp olmaksızın elektrik akımı ulaştırıldı.
insanlık, ilk kez gaz yağından daha ucuz biçimde imal edilen elektrikle aydınlanmaya başladı, sokaklar, caddeler, kamu binaları, sanki ampülde parlayan ışıltıyla zuhur eden şey bizzat tanrının suretiymişçesine aydınlanmıştı! bu ana tanık olanlar sanki bir mucizenin ve esirikli büyünün tesiri altındaydılar, nutukları tutulmuş, şaşa kalmıştılar olan biten karşısında, hayret ve hayranlıkla beraber.

turkiye tabi ronesans, osmanli cehalet imparatorluguydu. tesekkurler ataturk. evet.

türkler dışında kalan kesimlerin adamdan sayıldığı ve muteber görüldüğü bir türk dışı ümmet imparatorluğuydu

anakronizm nedir, nasıl yapılır?
örnek verelim;

ameriga'da yaşayan kızılderililer de kıçını yıkamak nedir bilmezken, okla tüfenge/topa karşı at üstünde yardırıp coşarken ecdadımız viyana kapılarındaydı beheyt beee.

vardık mı bi sonuca? hayır.

işler güçler'de bi sahne var. (bkz: sadi celil cengiz) bi barda bi fransız, bi alman, bi italyan ile otururkrn ezik duruma düştüğünü hisseder. ve şunu söyler; "biz dünyaya hükmederken, siz daha tuvalet ne onu bilmiyodunuz lan!!!?!?! "

italyan cevap verir. "hey dostum sakin ol, ben romalıyım. biz dünyaya hükmederken siz de bilmiyordunuz tuvalet nedir!?!"

sadi'nin buna verdiğicevap ibretliktir. "ulan bunu yapmicaktın lan, şu hayattaki tek tesellimizi elimizden almicaktın lan" der ve dalar adamlara.



1:00:21'de görebilirsiniz.