özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır

(bkz: ayrılık sevdaya dahil) şiirinde geçen bir sorudur, hayatım boyu özgür bir birey olmayı hedeflemiş ve bu doğruda yol almış biri olarak her okuduğumda aklımı karıştırır.
ve artık üzülerek kabul ediyorum yalnızlığımız özgürlüğümüzdür, bu sebepten kimse tam anlamıyla özgür değildir.

yalnızlık bir seçimken özgürlüktür bana kalırsa.

ahmet kaya daha önce "acı çekmek özgürlükse, özgürüz ikimizde" sözüyle subliminal olarak mesajını iletmişti ama kimse anlayamadı.

bir insan ne kadar isterse o kadar özgürdür işin ekonomik kısmı hariç ancak yalnızlık istem dışıdır istediği kadar yalnız olabilir daha az yalnız olmak güç bir durum açıkçası.

hepinizden nefret ediyorum ama yalnızken de çok canım sıkılıyor.