parmak şıklatmak

alın başparmağınızı hızla geçirin diğerlerinin üzerinden müziğin ritmine uyarak. kaşık çalmak gibi bir etkisi var, biraz tok, çokça kıvrak, duygunun parmaklardaki tezahürü.

bir türkü ritmine en iyi parmak şıklatarak eşlik eden nuray hafiftaş'tır bana göre. bütün enerjisini iki şeyde topluyor erol parlak'la yaptığı bu düette. gırtlağındaki kıvrımlarına ve "parmaklar yetmez eller de şıklasın" diyen edasına.

vurmalı susuyor bir süre sonra. öylesine içten, öylesine kendiliğinden, öylesine kıvrak, öylesine mahir hafiftaşı'n elleri, parmakları.

gelmemiş dünyaya sen gibi taze

sanki sihirli, epik bir şey olacakmış gibi hissettiren eylem. (bkz: crowley) bi deneyin harika hissettiriyor. yani şık şık şık üst üste değil de, sadece tek bir "şık" olarak.

bazen yapamadığım şeydir. bu yüzden oyun havası oynayacaksam kaşık tercih ederim.*

ellerim çok terliyor benim. yaz kış fark etmez. parmak şıklatma sevdam yüzünden iyice kayganlaşmış ellerimle bir kemiğimi kırmak istemem. zaten ıslak ellerle şıklatsanız bile ses çıkmaz genelde.

parayı getir aslanım demektir.

asıl anlamı buraya bakın veya önemli bişey var demektir.
ama bir bilgi de vereyim: bu şıklatma hareketini o grup içinde lider olmasa bile en azından sözü geçen biri yapabilir, çünkü bu hareket söz izni almaksızıın bakın buraya hoop demek gibidir.
sözü geçmeyen biri bunu yaparsa ya tepki alır yada ciddiye alınmaz. bu da yazısız bir kuraldır.