pastiş

"bir sanatçının eserlerinin taklit edilmesiyle yeni bir eser yazma" anlamına gelen pastiş uzun yıllar boyunca ayıp olarak görülmüştür. artık olumsuz eleştirilerden kurtulan pastiş başlı başına bir postmodern yöntem olmuştur. postmodernist romanda taklit, taklidi yapılacak metnin ancak üslubuyla sınırlı kalır yani metnin konusu bu ilişkinin dışında tutulur. dolayısıyla bu yöntem tam olarak taklit sayılamaz yalnızca üslubun taklididir. yöntem; biyografi, otobiyografi, bilimsel metin gibi söylem alanlarına ya da destan, masal, halk hikayesi gibi türlere özgü söyleyiş tarzlarını metnin temel üslubu haline getirmektir. türk edebiyatında bu yöntemi bütüncül bir şekilde uygulayan ilk yazar latife tekin'dir.

latife tekin, köyden göç ederek büyük kent varoşlarında tutunma mücadelesi veren insanları konu edindiği sevgili arsız ölüm ve berci kristin çöp masalları adlı iki romanında sözlü edebiyat türlerinin üsluba yansıyan pek çok özelliğini kullanmıştır. çocukluğunu köyde geçiren yazar çocukluğunun otantik birikiminden de yararlanarak iki romanında da sözlü edebiyat türlerinin üsluba yansıyan pek çok özelliğini kullanmıştır.

orijinal esere sadık kalarak, onu birebir kopyalamak yerine, onun tarzını, atmosferini veya özelliklerini kullanarak yeni bir eser yaratma sürecidir. bu, genellikle bir tür saygı duruşu veya nostalji amacı taşır.