psikoakustik

tanımına "sesin insan beynindeki yarattığı algıları inceleyen psikofizik dalı" denebilir.

psikoakustik sesi dört temel bileşeniyle inceler;
1-) yükseklik
2-) güç
3-) renk
4-) süre

arada sırada psikolojiden uzaklaşır ve bu algılanışları matematiksel verilere bağlar.

kara tahtaya sürtülen tırnak sesinin tüyleri diken diken etmesi, diş kamaştırması, sinir zıplatması gibi vücudun seslere verdiği tepkilerle ilgili alan. tarihi ta aristo'ya kadar gidiyor. aristo, insana rahatsızlık veren seslere "sert sesler" demiş. nedeni tam olarak bilinmiyor hatta sesin frekansına bağlı olmadığı biliniyor.

24 kişi üzerinde 16 çeşit rahatsız edici ses deneyi yapılmış 1985 yılında. araştırmanın sonuçlarına göre; kulağa "hoş" veya "kötü" gelmeleri baz alınarak,

- tırnağın kara tahtaya sürtülmesiyle,
- iki straforun birbirine sürülmesiyle,
- metal ve tahtanın birbirine sürtülmesinde,
- metal bir dolap kapağının açılışı esnasında çıkan ses gibi sesler; en rahatsız edici sesler

- rüzgar çanlarından çıkan,
- bisiklet tekerinin yere sürtünmesinden çıkan,
- akan suyun,
- birbirine çarpan anahtarların,
- kalem açarken kalemtıraştan çıkan sesler; daha az rahatsız edici sesler olarak tespit edilmiş.

bunların hepsi beni tırmalar. bir de dolmuş/otobüs gibi yerlerde arka sıralardan gelen tespih sesini ekleyebilirim.