radyo tiyatrosu dinleyerek uykuya dalan insan

bu gece agatha var sırada. varsa hayran kaldıklarınız bir link alırım.

hiç sonlarını bilmiyor olsam da* mükemmel bir şey bu radyo tiyatrosu.

onun tadi da bir baskaydi be. gencken ozellikle cep telefonunun olmadigi zamanlarin vazgecilmeziydi. cok uzun zamandir yapilmiyor bi ara nostalji yapmak lazim.

tatlı insandır. yaralı, yorgun insandır.
ninnisidir işte.

bu hiç olmadı ama bir benzeri arada oluyor…
(bkz: sözlük radyosu dinleyerek uykuya dalan insan)*

1970 öncesi trt 'de perşembe saat,21:00'da 1 saatlik radyo tiyatrosu vardı , merakla beklerdik bilhassa kış akşamları ,o zaman küplüce'de(beylerbeyi sırtları mezarlığa yakın bir evde oturuyoruz ,ev dediğim koca ahşap bina, yalnız altta bir oda var orası ısınıyor ,diğer odalar en az 50 metre kare ,mutfak yayla ,kapılar en 3,5 metre belki 4 , boğaziçi ayağının altında ama boğaz'ın bütün soğuğu ve rüzgarı evin içinde, mutfakta mangal yanıyor.
korku radyo tiyatrosu da olurdu annem şimdi mezarlıkta ölüler kalkmışlardır derdi ,3,5 tabi.
yazın güzeldi bahçe ,etraf meyve ,ot dolu ,diken bile yerdik kahvaltıda ,kuzukulağı,hindiba ,,belki yabani semizotu. dediğim yer boğaziçi köprüsünün anadolu yakası yamaçları .
radyo günleri büyük olasılıkla uyurduk sonra. bir babam yatak odasında yatardı biz maaile sobalı odada.

şimdi alucralılar-çamoluklular doldurdu ve giresunlular ,rizeliler ,canım küplüce bok oldu.

pandemi döneminde yapmaktan büyük haz aldığım şey. yapboz yapıp radyo tiyatrosu dinlemekle geçti 2 yıl.