rasyonel erkek

kökeni aydınlanma çağı felsefesine dayanan, modern toplumun dayattığı "egemen erkeklik" kalıbı. batı toplumları ve kurumları tarafından şekillendirilmiş, ''erkek, akıl ve mantığı duygusundan üstün tutmalıdır'' ilkesine dayanan toplumsal rol beklentisi.

bu figür, hayatı resmen excel tablosu veya matematik problemi gibi görür. bir karar alacaksa asla "içime doğdu" demez, duyguyu tamamen saf dışı bırakır ve direkt elindeki somut verilere bakar. toplumsal beklentiye göre ağlamak, sinirlenmek ya da paniğe kapılmak rasyonellerin kitabında yoktur. duygusallık, hatta hassasiyet bile, onun için bir zayıflıktır ve anında bastırılması gerekir. sorun çıktığında ise duygusal tepki vermek yerine, hemen "analizler nerede" diye sorar, konunun çözümüne odaklanır.

tabii öte yandan, insan doğasının rasyonel olduğu kadar duygusal olduğunu savunan ve toplumsal cinsiyet rollerinin daha esnek olması gerektiğini düşünen kesimler tarafından da sürekli duyguları bastırma zorunluluğunun, uzun vadede ruh sağlığına atom bombası atmak olduğu, aşırı rasyonel takılma baskısının kişiyi çevresine karşı duyarsız, mesafeli ve empati yoksunu yaptığı, "duygusal duvar örmüş soğukkanlı erkek" imajının toplumsal bir rol beklentisinden ibaret olduğu savunulmaktadır.

(bkz: rasyonalizm)
(bkz: pragmatizm)
(bkz: sanayi devrimi)