redif

şiirde dize sonlarında tekrarlanan, aynı harflerden oluşan, aynı görev ve anlamdaki ekler, kelimeler veya kelime gruplarıdır. şiirdeki ahenk unsurlarından biridir.

örnek-1:
bizim elde bahar olur, yaz olur.
göller dolu ördek olur, kaz olur.
sevgi arasında yüz bin naz olur.
suçumu bağışla, ben sana kurban

örnek-2
bu ıslıkla uzayan, dönen, kıvrılan yollar,
uykuya varmış gibi görünen yılan yollar
başını kaldırarak boşluğu dinliyordu.
gökler bulutlanıyor, rüzgar serinliyordu.

örnek-3
akıncılar yollar açar.
altınordu iller açar.
kızanlık'ta güller açar,
balkanlara çıktığım yaz.

not: kafiye ile karıştırılır, ikisi aynı şey değildir.

kışlanın önünde redif sesi var
bakın çantasında acep nesi var
bir çift kundurayla bir de fesi var
anu yemendir
gülü çemendir
giden gelmiyor
acep nedendir?
burası muştur
yolu yokuştur
giden gelmiyor,
acep ne iştir?
yemen türküsünde duyduğumda anlayamadığım sözdü. yaşlıca askerlere deniyormuş meğer. bu arada türkü çok güzeldir.

şiirlerde uyaktan sonra gelen ve yinelenen sözcüklerdir.

aynı zamanda osmanlı imparatorluğu'nda nizamiye görevini tamamladıktan sonra yedek asker statüsünde bulunan birliklere de verilen isimdir.