resmen ölmek için doğmuş olmak

çok kafa yıpratıcı bir durumdur. yaşamın anlamı nedense hep ölümdür. her şeyi ölüme bağlıyor olabilirim. ama ölüm de bizim elimizi kolumuzu bağlıyor dostlar , hepimizin.

böyle şeyleri çok düşünmeyin, manyak olursunuz.

herkes ölüyor ve ölecek yapacak bir şey yok. önemli olan hayatı nasıl yaşadığın.

bilemeyiz. ters mühendislik yapıp kendimizi internete aktardığımız vakit sonsuz yaşama kavuşabiliriz.
annen ve baban seni dünyaya getirmek istedikleri için doğdun.
çokta şeyetme.

(bkz: ölüm yaşamın mührü)

onca yıl yaşarsın dikkate bile almazsın.
bir kere ölünce yaygara koparırsın.
insanoğlu, sen de hiç tatmin olmazsın.

aa sol framede böyle ciddi bir konu bir başlık görmek, gözümden yaşlar pıt pıt.

bu ülkede sızım sızım kendini hissettiren düşüncedir.

hayatın tabiatına uygun bir gerçek. gözümüzün gördüğü her şeyin bir sonu var. insan ve diğer canlılar ölüyor. doğa ise yılda bir kez ölüp baharda tekrar doğuyor. binalar, otomobiller bile zamanın yüklediği geçicilik rüzgarıyla savruluyor. bir gülü düşünelim. fideden koparıyoruz, eve götürüyoruz ya da birine veriyoruz. bir zaman sonra ölmeye başlıyor. sonra mevsimler değişiyor ve gül yeniden tomurcuklanıyor. insanlar da öldükten sonra yeni bir dünyada doğabilirler. kalıcı bir yaşam için dünyanın bir geçiş yeri olduğuna inanıyorum.