retour a seoul

senaryo kısmında ve yönetmen koltuğunda davy chou bulunan, müzikleriyle benim için şimdiden kült filmler arasına girmiş, 1 saat 59 dakikalık uzun sayılabilecek süresiyle uzun bir film gibi gözükse bir çırpıda biten bu filmden birazcık bahsetmem gerek sizlere... spo vermiyorum ayol...

öncelikle filmimizin konusuyla başlayalım. filmimizin kahramanı freddie ablamız bebekken fransa'ya evlatlık verilmiş... kendisi güney kore'de yaşayan biyolojik ailesini çok merak ediyor, gençliğin verdiği macera hissiyatıyla çıkıp soluğu seul'da alıyor. ailesini bulma sürecinin ne yazık ki onu hem üzecek, hem kıracak, hem de olgunlaştıracak olmasını ne yazık ki düşünemiyor.

filmin görüntüleri çok güzel... bazı sahne geçişleri o kadar hoştu ki tekrar tekrar geri sarıp izleme isteği belirdi üzerimde...

oyunculuklar muazzam... freddie ablamızın ilk filmi olmasına rağmen döktürmüş, sadece başrol değil, her oyuncunun hakkını verdiğini düşünüyorum...

film senaryo olarak nasıl diye soracak olursanız biraz eksik kalmış diyebilirim. bize çok şey vaat etse de çok kısa şeyle filmi geçiştirmiş gibi geldi bana, bilmemiz gerekenden daha azını öğrendik. benim de üzüldüğüm tek kısım bu oldu filmle alakalı, 2 saatlik bir film bana 30 dakikalık kısa film gibi hissettirdi bu yüzden. soru işaretlerimin hiçbirini karşılamadı...

film kore savaşından tutun, yaşadığımız dönemde ülkelerin savunma sanayisine kadar göndermeler ve eleştirilerle dolu. dahası da, karakterimiz freddie'nin nasıl gün be gün olgunlaştığına şahit oluşumuz beni çok tatmin etti diyebilirim.

film ımdb'de 7 gözüküyor ama dürüst olmam gerekirse 6.7 falan verebilirim. ben karakter ile fazla bağdaştırdım kendimi sanırım... karakterimizin tek çocuk büyümesi, tek çocuk bencilliği, önemli şeyleri sırf macera olarak algılayıp geleceği düşünmeden hareket etmesi...

dans sahnesini tekrar izlemeye gidiyorum, görüşürüz.