rüyadayken rüyada olduğunun farkına varmak

insanın başına gelmesi muhtemeldir, özellikle korkunç bir rüyadaysanız kendinizi bir yerden atabilir ya da nehir varsa nehire bırakabilirsiniz. güzel yanlarından biriside kontrol edebiliyor oluşunuz. tabi her zaman olmaz böyle bir şey.

son zamanlarda sürekli yaşıyorum. farkına vardığınızda, normalde mümkün olmayan şeyleri yapabiliyorsunuz. hep uçarım.

kacmali kovalamacali gerilimli ruyalarda cok yasiyorum bunu. ruya, o noktadan sonra "uçayim bari" dememle sonuclaniyor. ve mutlu son.

kötü bir durum aslında. bişeyler yapayım rüyaya renk gelsin diyorsun olmuyor. sonra uyanma süreci hızlanıyor falan. üzülüyor insan.

birkaç kere ben de yaşadım. mesela rüyamın birinde adana'ya ayak basar basmaz, sokaktan yürürken arkamdan yaklaşan bir polis memuru yürü, karakola gidiyoruz diyor. ben de suçumun ne olduğunu soruyorum ve otomobil hırsızlığı yanıtını alıyorum. bunlar vaziyet, eşkalimi başkasıyla karıştırdılar ki, başlıyorlar sorguya.
yani koskoca adana'da o kadar sicili bozuk adamın arasında benim gibi püripak adamı mı buldunuz? diye hayretlerden hayretlere atlıyorum. neyse, nihayetinde merkeze götürülüyorum ve 20'li yaşlarda beyaz tenli ve saçları iki taraftan örgülü güzel de bir kadın komiser sorguya çekiyor beni. dil döküyorum, anlamıyorlar, yanlış adamı sorguya çektiklerini izah etmeye çalışıyorum, nuh diyor peygamber demiyorlar. sonra hava almak için izin istiyorum. bulunduğum bina yüksek bir bina. camı açıp sokağı seyrederken hemşehrim olan, ayrıyeten aramın bozuk olduğu adamı arabaların arka farı ve plaka aralarını kurcalarken görüyorum. bir müddet seyrediyor ve derdimi unutarak
ne yapıyor yahu bu böyle? diye şaşkınlıkla seyrediyorum. hava alma işi bittikten sonra tekrardan saatlerce dil döküp masum olduğumu anlatmaya çalışırken en sonunda bunlar beni bırakmayacaklar, kesin rüyadayım diye kendimi bir silkeliyorum ki.
ohh be. mis gibi bir pazar sabahı.

rüyan güzelse ayrı kötüyse ayrı sorun. rüyan güzelse bir "tüh be" sözcüğü ile uyanıyorsun. anlamıyorum bu mekanizmayı. rüyada olduğunu anladığın zaman alarm ötüp rüyalarını kontrol eden küçük insancıklar panik mi yapıyorlar da seni uyandırıyorlar. rüyan kötüyse de "bu bir rüya" desende korku kaplıyor içini. uyandığında değişik olmak da cabası.

lucid dream diye anılır. rüyanıza kısmen ya da tamamen hakim olabilirsiniz. ilk kez oluyorsa ürkebilirsiniz ama devamlı oluyorsa eğer, alıştığınız için istediğinizi yapabilme özgürlüğüne sahip olursunuz.

bir yerde yüksek zekaya sahip kişilerin sadece bunun farkında olabileceğini okumuştum.

sabah bu konuda seviye atlayıp rüyada rüya gördüğümü ve onun farkına vardığımı görmüştüm. çok da hoşlanmadığım durum.

eskiden sıklıkla yaşadığım ve hatta bu sebeple rüya korkunçsa korkmadığım, işler fazla karışınca da e uyanayım artık madem diye kendimi uyandırdığım şekillerini tecrübe ettiğim durumdur. sonra bu durum kayboldu. artık asla lucid rüyalar görmüyorum yahut rüyanın bilincinde değilim. yıllarca bunun sebebinin bundan birilerine bahsetmiş olmamdan kaynaklandığını düşünmüştüm. sanki bir yeteneğim vardı ve bu kaybolmuştu. süper güç gibi değil de yine de insanlara söylememek gerekirdi gibi. (ben rüyalarımı da anlatmam kolay kolay, çok nadiren anlatırım birine. korkarım hayra yorulmamasından filan. ) fakat sonra tabii bunun çocukluk yıllardaki zihnimin veya beynimin durumuyla alakalı olduğuna karar verdim. kafam artık çok daha farklı çalışıyor ve çok net bir biçimde zekam inanılmaz köreldi. bu nasıl oldu bilmiyorum ama böyle bir hakikat var ve lucid rüyalarımla birlikte pek çok şey de gidiverdi.

''nasılsa rüyadayım'' denilerek küsküyü vermeniz işten bile değildir. bir sonraki aşaması herhalde rüyada iken rüyaya dalıp o rüyayı kontrol etmek olsa gerek. yalnız orada biraz hızlı hareket etmek gerekiyor, zaman inanılmaz kısa geliyor. sonra rüyanızda* rüyanızdan uyanıp rüya içinde tekrar uyuyup rüyanın devamını getirmeye çalışıyorsunuz. biz bunları hep yaşadık.

aşırı sevdiğim olay. bazen rüyayı yönlendirmeye başlıyorum farkedince.

o kadar yaşıyorum ki şunu..

çok yaşadığım durumdur.insan, gördüğünün rüya olduğunu bilir ama hissettiği duygular gerçekçidir.bu yüzden rüyada ölüme yakın olduğum zamanlarda "ölmeden uyanayım bari" deyip kendimi uyandırırım.

bu durum çoğunlukla yalnız ve sürekli düşünen kimselerin başına geliyor. sürekli olarak birşeyler düşündükleri için bir süre sonra gündüz onlara yetmiyor ve geceleri rüyalarını kontrol ediyorlar. kontrol ediyorsan ruyada olduğunuda bilirsin. kendimden biliyorum.

böyle insanların astral seyahat yapabilmesi oldukça kolaydır

rüya olduğunun farkına varmayı geç , rüyamı yönlendiriyorum bile.

genelde başıma gelendir. bir keresinde rüyamda bunun farkına vardığımda diğer insanlardan saklamış, bir tiyatro oyunu sergiler gibi devam etmiş ve adeta truman olmuştum.

bu durum başıma gelince ben dahil herkes kitlenip kalıyor.
hiç bir zaman da bu durumu aşamadım.

genelde rüya görmem, gördüklerimin bazılarında anlık olarak rüya olduğunu fark ederim bir iki bir şey değiştiririm sonra yine bağlantı kopar. anlam veremediğim bir olay. düşünerek uyurum ve bazen düşüncelerim beni uyandırıyor bu da çok nadir olur. ruya geçiş sürecimi de biliyorum; önce düşüncelerim bozulur, hikaye şekillenmeye başlar ve görüntü gelir.