sabahları tuvalette üşüyerek oturmak

aynı esnada elimde telefon varsa muhtemelen bir yerlere geç kalacağım için asla şarjdan çıkarmam telefonu. hatta sabahları wi-fi'yı bilenem açmam. ta ki otobüse binip oturana kadar.

bazı insanların fizyolojisi yalnızca oturmaya müsaittir. bazı ayılar da uyanır uyanmaz sıçabiliyor. buna her daim şaşırırım.

(bkz: uyanır uyanmaz sıçabilen varlık)

öyle oturmak için otururken yataktan yeni çıkmışlığın sıcaklığı ile tüyler diken diken olur. cildiniz tavuk derisi gibi olur. bir titreme gelir ve artık kalkmanız gerektiğini bilirsiniz.

gunoss.

sıcacık yorgan battaniye altında helva kıvamına gelmiş sıcacık popişin buz kesip kemikleşmiş klozet kapağına değdiği anki tarif edilemez o duygu...

insanların büyük dramları var ve ben buna saygı duyuyorum...

fakir olmadığım için hiç yaşamadığım durum. emektar uşağımız igor, sabahları erkenden kalkıp ısıtıyor klozeti bizim için. sizin fakir evlerinizde cinayet işlense, üzerine yıkacağınız bir uşağınız bile yoktur şimdi. öeyff çok sıkıldım, gidip biraz igor'u döveyim.. byezz.