sallandım

tanım: "morphia" mahlaslı türk akustik rap/rock sanatçısının 2020 yılında piyasaya sürdüğü şarkısı.

"sallandım", yalnızca bedenin yerçekimiyle olan savaşını yitirmesi değil; bir ruhun içeriden dışarıya doğru sessizce çürümesinin fısıltısıdır. şarkının her notasında hissedilen o tekinsiz "sallanma" hali, anlık bir sendeleme değil; dibi görünmeyen bir uçuruma doğru ağır çekimde gerçekleşen bir düşüştür. beden hala ayakta durduğuna dair zavallı bir sanrıya tutunurken, zihin çoktan kendi karanlığına teslim olmuş, ipleri çoktan bırakmıştır.
bu eser; içsel bir hiçliğin, iliklere işleyen bir zehrin ve geri dönüşü olmayan bir ruhsal iflasın manifestosu gibidir. sözlerdeki o hezeyanlı dağınıklık, parçalanan bir bilincin son çırpınışlarını andırır. bir şeyler ters gidiyordur ama bu bir çığlıkla değil, boğuk bir iniltiyle ifade edilir; gerçeklik bulanıklaşmış, algı zehirlenmiştir. tıpkı bir insanın, kendi zihninin yıkıntısı altında kalırken, bu enkazı felç olmuş bir halde dışarıdan izlemek zorunda kalması gibi.
şarkının asıl kan donduran tarafı, bu çöküşün kör bir cehaletle değil, acı verici ve çaresiz bir farkındalıkla yaşanmasıdır. "sallanmak", yaklaşan felaketin bir uyarısı değil; tabutun çivilerinin çakılmaya başlandığı o ölümcül kabulleniştir. insan uçurumun kenarında dengeyi bulmaya çalıştıkça, kendi tırnaklarıyla toprağı kazıyarak daha da derine kayar. bu yüzden ortada bir hayatta kalma mücadelesi yoktur; sadece yerçekimine boyun eğen, yavaş ve hastalıklı bir teslimiyet vardır.
nihayetinde "sallandım", insanın kendi yok oluşuyla baş başa kaldığı o soğuk araftır. ortada ne yere çakılmanın getirdiği o kesin son vardır ne de yukarıdan uzanacak bir kurtuluş eli. sadece kendi ağırlığı altında ezilen, iplerini koparmış bir zihin ve onun karanlığın midesine doğru bitmek bilmeyen o ağır eğilişi yatar…

..beni anlaman için tüm ışıkları söndürdüm bugün, yüzdüm yüzümü
den sonraki kısımda kendimi boşlukta süzülüyor gibi hissederken bitişiyle de yere çakılıyormuş hissi veren, çokça sevdiğim şarkıdır.