ziyan olduk ziyadesiyle

“ziyan” kelimesi, en temel haliyle bir şeyin boşuna gitmesi, değerini bulamadan kaybolması demektir. bu sadece maddi bir kayıp değildir; çoğu zaman emeklerin, duyguların, zamanın karşılığını bulamadan silinip gitmesini de anlatır.
bir şey vardır, verilmiştir, yaşanmıştır… ama olması gerektiği gibi anlam kazanamamıştır. işte o zaman “ziyan” olur.
yani aslında yok olmaktan çok, hak ettiği yere ulaşamamaktır.

“ziyadesiyle” ise “fazlasıyla”, “gereğinden çok” anlamına gelir. bir şeyin ölçüsünü aştığını, sınırları zorladığını anlatır. sadece yeterince değil; taşacak kadar, ağırlaşacak kadar çoktur.

bu iki kelime bir araya geldiğinde ortaya çıkan anlam, basit bir kaybın çok ötesine geçer.
“ziyan olduk ziyadesiyle” denildiğinde, bu artık küçük bir hayal kırıklığı değildir. bu, fazlasıyla verilmiş ama karşılığını bulamamış bir hayat parçasının ifadesidir. yani sadece kaybolmak değil, gereğinden fazla harcanmak…

burada ince bir acı vardır: insan bazen az kaybettiğinde toparlayabilir, telafi edebilir. ama “ziyadesiyle ziyan olmak” dediğin şeyde, geriye toparlanacak bir parça bile kalmamış gibidir. çünkü sadece bir şey değil, birçok şey üst üste kaybolmuştur; zaman, umut, inanç, belki de insanın kendine olan güveni.

bu yüzden bu ifade, bir anlık duygudan çok bir sürecin sonucudur.
yavaş yavaş biriken, fark edilmeden tükenen ve en sonunda tek bir cümlede kendini bulan bir ağırlık…
içinde hem bir kabulleniş vardır hem de hafif bir sitem. ama o sitem bile artık yüksek sesle değil; daha çok içten, sessiz bir yankı gibi.

kısacası “ziyan” kaybı anlatır, “ziyadesiyle” o kaybın sınırını büyütür.
birlikte ise, insanın sadece bir şeyleri değil, belki de kendisini bile gereğinden fazla harcadığı bir hâli anlatır.
velhâsıl, ziyan olduk ziyadesiyle.

sesli okuyunca keyif veren cümle.
sen de şimdi sesli okudun di mi?evet sen*