sana da bakarım zagor'a da

-bekir, bekir ne istiyorsun, gerçekten ne istiyorsun bekir? bu iş nereye gidecek böyle?
+nereye giderse.
-ne demek nereye giderse?
+öyle işte, olmuyor sensiz. gel istanbul’a dönelim.
-ne olacak dönersek?
+pederle arayı düzeltirim, işi gücü tekrar yoluna koyarım, beraber yaşarız, istersen evleniriz. ya da bi daire tutarım size, annenle kardeşini alırız, size bakarım. zagor’a da bakarım. yine gidersin ziyaretine, hiç değilse bu sefalet biter, biraz mutlu oluruz.
-bekir, boş konuşuyorsun, kendini cevat sandın galiba, olmaz bu dediklerin; dünyada olmaz.
+neden?
-ya, ben bunları kabul etmem, bir daha dönmem istanbul’a.
+ama neden?
-dönmem işte…
+ya ailen, onlar ne olacak?
-ne olursa olsun.
+lan bütün hayatın boyunca, o*puluk mu yapacaksın?
-evet, yapacağım.
+peki neden?
-nedeni yok.
+nasıl yok ya.
-yok işte, ben böyle istiyorum.
+kötülük ama bu istediğin.
-o zaman kötülük istiyorum.
+tamam, o zaman ben burada kalırım.
-istemiyorum.
+ne zararım var sana ya?
-istemiyorum bekir, hoşlanmıyorum senden işte.
+ne yapıyorum ki ben sana?
-ne yaptığın önemli değil, istemiyorum zorla mı? bu böyle olmaz, bu gidişle kötü olacak, gururunu kırdıracaksın, daha fazla kötü olmadan hemen geri dön.
+bana akıl verme lan!
-sana akıl vermiyorum, olacağı söylüyorum. hadi her şeyi bir kenara bıraktık, ya zagor, duyarsa bu sefer kafana sıktırır.
+nah sıktırır, o kadar kolay değil işte o.
-nasıl kolay değil, ne çabuk unuttun başına gelenleri? günahsız insanlara acı çektirmeye, çocuğunu öksüz bırakmaya değer mi?
+seninki değiyor mu? ailen ne durumda biliyor musun, ne yiyorlar, ne içiyorlar haberin var mı? takılmışsın bir psikopatın peşine, gidiyorsun ya.
-bu seni ilgilendirmez.
+lan insan bile değil o be. sizi koruyan, evinize ekmek getiren adamı kalleşçe öldürdü, hem de ciğeri beş para etmez, adi bir kulampara uğruna.