şarap ve müzikle sorunu olan din

coğrafyamızın asli dini olan islam dır.

mezopotamyanın sıcak nefesi sinmiştir şarabın kekremsi tadına, darbukanın delişmen ritmlerine. ama fakat ve lakin...

öncekilerden farklı bir söylem getirmek adına* bu yerelin yalellisine ve ateş suyuna yasak getirilmiştir. zihaaarrr günaaahhh.

öyle ürkütülmüştür ki biat edenler; kolonyanın alkolüne bile tavır koyacak kadar hattından sıyrılmıştır icap...

oysa her ikisi de paylaştıkça güzelleşen bu edimler, gizlide, göstermeden bireyselce yapılır olmuş. iran, ırak, suriye, arabistan halkları hala ''mış gibi'' yaparak yalanla yaşarlar.

bu paylaşımsızlık acıtır yaşayanı, özletir ölümü. buralarda en kolay şey ölmektir, çünkü kolay gidilir ölüme.

işin tuhafı en olmadık rezalet ve hayatlarda o coğrafyalarda yaşanır.. batının swinger marjinalleri, bu coğrafyada tarikat cemaat saygınlığındadırlar.. uyuşturucu, grup meraklılarının her biri, ancak ki basınca deşifre olduklarında farkettiğiniz birer dönem şöhretidir..
ey din sen nelere kadirsin... diyesiniz gelir..

aslına bakarsanız, yaygın dinlerin hiçbirinin kökeninde bugünkü yasaklar yoktur. yasaklar, dinlerin toplum yönetimi için kullandıkları silahlara dönüştüğünde, içerikleri de değiştirilmiştir.
örnek vermek adına; kendisine tokat atana diğer yanağını dönen isa'dan, avrupa nüfusunun 1/3'ünü katleden vatikan dinine dönüşen hıristiyanlık gösterilebilir. aynı durum yahudilik ve islamiyet için de geçerlidir.
daha güncel bir açıklama şekli kullanacak olursam; güçlü rakiplerin olduğu piyasada müşteri kapabilmek isteyen her marka başta promosyon uygular ve bir noktadan sonra promosyonları kaldırıp, tüketicilerin onaylamadığı değişiklikler yapar.