sert iklim ve coğrafyanın insanı cesur yapması

özellikle köylüleri öyle yapıyor. bir de bu insanlar besin değeri yüksek gıda yiyorlar tabi hayvanı tarlası olanlardan bahsediyorum. şehre göç edip çöp gıdalarla ağır metal ve hava kirliliğine maruz kalarak korkak kediye dönüveriyoruz. ülkede idam da yok cahil köylü çocuğu okul basıp katliam yapıyor çünkü biliyor ki sülalesinden bile hesap soracak kadar cesur birileri yok herkes proteinsizlikten konfordan sinmiş otçul hayvanlar gibi.

cesaret hiçbir şeyden korkmamak degildir. sert iklim ve coğrafya da insanı korkusuz değil, tedarikli yapar daha çok. olaylarda eleştirilmesi gereken kısmın üzerini "bunlar köylü cahil yea" diye kapatmak ne işe yarar onu da oturup düşünmek lazım.
cahil cesareti diyerek geçemeyeceğimiz çok daha vahim bir olay. canice hisler beslemenin kütük ile ilgili olduğunu düşünmek işi ört bas etmekten farksız.
liseyi bitirene kadar köyde okuduk. ne okul bastık ne katliam yaptık ne de yapana şahit olduk. şu olaylari değerlendirirken akıl süzgecinizi kullanın artık. köylü köyde kalsa batıyor, şehre göçse batıyor size. zannedersin hepsi saraylı.

biz ülkede eğitim bitti hatta mahvoldu derken bunu anlatmaya çalıştık.
cehalet öyle bir düşman ki sadece eğitimle ve eğitimci ile yenemezsiniz.
gerektiğinde cahili asker disiplini içinde eğiteceksin, bütün cehaletini itinayla ve zorla alacaksın.
öyle bir alacaksın ki sana hak vermek zorunda kalacak.
bu saatten sonraki nesilleri ancak bu model kurtarır.
bu arada eğitimci sıfatıyla oralara çöreklenen hainleri de* temizlemek lazım.
yani çok iş var ama bir yerden başlamak lazım.
sahi tanım:
neresinden tutsan elinde kalan argüman.

şehirli beslenemeyen pısırıkların zoruna giden gerçektir.