sevdiği öldükten sonra başka bir adama yar olabilen kadın

bir kalbe kaç kişi sığar veya gidenden kalan boşluğu başkası nasıl doldurabilir diye sorulası kadındır. aynısı erkekler için de geçerli elbette. vefasızlık gibi geliyor bana biraz. ölenle ölünmez diyebilirsiniz ama işte...
insanın içi nasıl alabiliyor onu anlayamıyorum ben sadece...

mesela şöyle düşünelim,
kendisini aşırı seven, canından üstün sayıp seven, sadakat yeminiyle bağlı, ölsem de seninleyim diyen bir sevdiği var bu kadının, bu kadar seven bir erkeğin şunu bilmeye hakkı yok mu? mesela ben bir gün ölsem aramızdaki bu bütün güzel münasebetin değeri ne olacak? ben ölünce benim yerimi bir başkası alır mı?
senin için sevginin öznesi, kimliği değişebilecek mi? bu durumda ben yalnızca senin bir takım ihtiyaçalarını karşılamaktan ibaret miyim acaba? ben sana ait olarak yaşayıp ölmüşken sen artık kendini bana ait hissedemeyecek misin? benimle yaşadıklarının benzerlerini başkalarından da arzu edecek misin?

kendisi istemese bile onları "sahiplendirmeye" çalışan zihniyetler var, o haliyle onları ahlaken tehlikeli, potansiyel namus düşmanı günah araçları olarak işaretleyenler için bir mesajınız var mı mesela..!! (yukarıda sayılanlar mı kim: maalesef çoğunlukla hemcinsimiz erkekler kardeş.)