signs

türkçe çevirisi işaretler olan 2002 yapımı uzay temalı bilim kurgu filmidir. bir anda gökyüzünden bakarak görülen ve mısır tarlalarına yapılan devasa semboller üzerinden çıkan filmin en akılda kalan sahnesi (ki korkunç bir filmde de komedi unsuru olarak kullanılmıştır) kafasına alüminyum folyo sardıkları sahnedir.

sevdiğim filmlerden biridir. ayrıca (bkz: mel gibson) ile daha güzel bir hal almıştır. konusu ve başı oldukça gizemli ve merak uyandırıcıdır.
--! spoiler !--

ama maalesef sonu için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. nasıl bir medeniyet galaktik seyahat yapıp işgal edeceği gezegeni kaplamış bir maddeyi araştırmaz. yani uzaylıların bir bardak suyla telef edilmesi saçma olmuş.

--! spoiler !--

bana kalırsa film uzaylı istilası teması altında insanın bilinmeze karşı duyduğu çaresizliği işliyor. bunu filmin geneline yayılan kaza sahnesi üzerinden de görebiliyoruz. amerikan deniz piyadelerinin dünyayı kurtardığı standart bir film olmadığından aksiyon severlere hitap etmeyebilir ama arrival ile beraber ılımlı uzaylı konseptine hizmet eden nadir filmlerden olduğunu düşünüyorum.

bir m. night shyamalan filmidir.

filmin senaryosunu da aşk nefret ilişkisi yaşadığım yönetmen m. night shyamalan yazmıştır. filmde mel gibson, joaquin phoenix, rory culkin, abigail breslin, cherry jones ve ted sutton rol almıştır. ayrıca yönetmen m. night shyamalan kasabadan arabasıyla kaçan adam rolüyle bir cameo vermiştir.

bir dönem dünyanın gündeminde olan, benim de hazırlık sınıfında okurken kullandığımız blueprint isimli kitaptaki bir okuma parçası ile haberdar olduğum amerika'da tarlalarda görülen tuhaf işaretleri konu alır film.

eşini kaybettikten sonra inancını da kaybetmiş olan bir rahip iki çocuğu ve erkek kardeşi ile birlikte mısır tarlaları ile çevrili bir çiftlik evinde yaşamaktadır. sadece eşini ve inancını değil yaşama sevincini de tamamen kaybetmiş olan bu rahip tarlada çıkan tuhaf işaretlere şahit olur.

film uzun süre ne olduğu tartışılan bu işaretlere kendince bir cevap aramakta ve bulduğunu düşünmektedir.

m. night shyamalan böyle şeyler yapmayı çok seven bir yönetmen. bazı filmlerinde çok başarılı olabilirken bu film gibi bazı filmlerde vasatın altında kalmaktan kurtulamıyor.

yine de içinde vurucu bazı sahnelerin olduğu izlenebilir bir filmdir.

senaryosu m. night shyamalan tarafından yazılan ve aynı ismin yönetmen koltuğunda oturduğu 2002 yapımlı amerikan filmi; başrolde ise mel gibson, joaquin phoenix, rory culkin, abigail breslin, patricia kalember gibi oyuncular rol almıştır.

yönetmenin kendisi de filmde ray karakteri ile karşımıza çıkmaktadır.


karısını bir trafik kazasında yitiren eski râhip graham hess ve ailesinin başından geçen esrarengiz olayları, uzaylı istilâsından kurtulma çabalarını, kader ve tesadüf gibi kavramların yörüngesinde ele alıyor.

peder graham hess karısını kaybettikten sonra tanrıya dair inancını yitirmiştir, salt tanrıya dair inancını değil, hayata olan inancını da yitirmiş, mutluluğunu karısıyla birlikte kaybetmiş,
2 çocuğu ve eskiden beyzbol ile ilgilenen sporcu kardeşi merrill ile bir çiftlik evinde yaşamaktadır, mısır tarlaları da vardır ve işaretler yakındadır.

bir gün mısır tarlasında bazı işaretler belirdiğini görür, insan işi değil gibidir, fazla profesyonel ve kusursuz durmaktadır bu işaretler, önce bunun bir şaka olduğunu düşünse de şaka olmadığını anlayacaklardır.

uzaylı olduğu anlaşılan bu garip varlıklar sadece onların evine dadanmamıştır, onların varlığı bir tehlike ve ulusal, uluslararası bir sorun haline gelecek gibidir.

eski râhip graham ve ailesinin hayatta kalma çabalarıyla filmimiz devam eder, graham (mel gibson) ara sıra flashback yaşar, karısının öldüğü zamanları ve karısının dediklerini anımsar, onun son sözleri bir işaret niteliğindedir artık.

graham karısını kaybettikten sonra tanrıya kırgın, kızgın bir insan hâline gelir, kaderden ziyade artık tesadüflere inanıyor gibidir.

graham sezgileri güçlü bir insandır, zekidir, olağanüstü güçleri varmış izlenimi verir, işaretlere mi, kadere mi, tesadüflere mi inanmalıdır?

eve giren uzaylıdan kurtulmak için her şeyi yaparlar, oğlu astım hastasıdır, kızı ise küçücüktür, oğlunu kaybetme ihtimâliyle yüz yüze gelen graham artık mucizelere, kadere yeniden inanacaktır belki de...

karısının ölümü onun hayata bakış açısını ve inancını derinden etkilemiştir, tanrıdan ona bir acı daha yaşatmamasını diler.

onların başına gelen son olayla birlikte filmimizin sonlarına doğru yaklaşırız.

şimdi ise filmle ilgili kişisel fikirlerime geçiyorum;

bu filmi ilk izleyişim değil, yıllar önce izlediğimi hatırlıyorum, bazı sahneleri hâlâ aklımda kalmış, mesela şu; beyzbol sopasının filmin sonunda bir işe yaradığını hatırlıyordum, tüm detaylarıyla hatırlamam zor belki ama tümüyle unutmuş da değildim, başka bir yaşta yeniden izlemek istedim, tekrar izlemek iyi geldi.

filmin ana fikri benim için şöyle;

sevdiğimiz birini kaybettikten sonra hayata, tanrıya, her şeye dair inancımız sarsılabilir, belki kaderdir her şey, belki de değildir, tesadüftür, bir ders de olabilir, hayatta her şey mümkün, tam pes ettiğin anda mucize seni bulabilir, içindeki inancı yitirmemelisin, hem de hiçbir zaman...