1.
" anılar bile yaşamıyor... "
* şiirler adında bir kitap başlığı daha olduğu için şairin adı parantez içinde verilmiştir.
1902/ 1967 yılları arasında yaşayan amerikalı şair ve yazar langston hughes imzalı 127 sayfalık eser; dilimize talat sait halman, melih cevdet anday, özdemir asaf, necati cumalı ve can yücel başta olmak üzere birkaç isim daha tarafından çevrilmiş ve 1971 yılında yayınlanmıştır.
şairin, alabama'da şafak ve ertelenmiş düş kurgusu kitaplarından sonra okuduğum son kitabı bu oldu.
langston hughes okuduğum her şiir kitabında benzer temaları işliyor gibi olsa da yine de insanın ruhunu bir yerden yakalıyor,
insanın kendisinden bir şeyler bulabileceği bir içtenlikle yazıyor.
okuduğum diğer kitaplarındaki şiirlerinde de yaşadığı ırkçılıklara dair bazı şiirsel örnekler vermişti ve bu kitabı için de aynı durum geçerli, siyâhi olmanın bütün hayatını etkilemesi, yoksulluk, her daim yoksul olmak, adalet ve eşitlik arayışı, insan gibi değer görmemenin mücadelesini verme gibi konular üzerine şiirleri yer alıyor sıklıkla.
bunun yanı sıra duygularını açtığı, içini döktüğü şiirleri de yer alıyor, anıların artık silikleşmiş olması, değer verdiğin kişinin umrunda olmamak, yüreğinin paramparça oluşu ve rüyalarını dahi unutmak gibi durumları yansıtan şiirler de karşımıza çıkıyor.
bazı dizeler üzerine konuşmak gerekirse;
ağlayıp inlemek gerekirmiş,
cennete gitmek istersen dizesi bence etkileyiciydi, acı çekmeden, bedel ödemeden hiçbir şeye erişemezsin, anlamı taşır gibiydi.
bir düşü yitirmek,
her şey değişiyor demek dizesi de etkili dizelerdendi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
bir düşü yitirmek
her şey değişiyor demek.
kalbim yaralı, paramparça.
şaşar dururum doğrusu
bazen şuradan söz edilse
bazen öteler anlatılsa.
ben aradaki çizgiyi düşünürüm
gerçekte var olmayan uzaklıklardı oysa.
nehirler bilirim:
görmüş geçirmiş, kederli nehirler.
ruhum nehirler gibi derin.
kim kazandı zaferi?
doğmak zor
ölüm bir başka çile
iyisi mi ikisi arasında
gönül eğlendirin aşk ile, meşk ile.
istesem söylerim
beni ben yapan nedir
ama canım istemiyor
hem de senin umurunda değil.
seni
rüyasız bir uykuya benzetirdim.
bir düşü yitirmek
her şey değişiyor demek.
bende yürek yok artık
bu sabah paramparça yüreğim..
yürekte _
paramparça gurur.
anılar bile yaşamıyor.
rüyamı unutmuş gibiyim.
şu sıla özlemine
can dayanmıyor tanrım
sırf ağlamamak için
kahkahayı basarım.
hatırlarız giremediğimiz işi
bize verilmeyen
verilmeyecek olan işi
sırf derimiz kara diye.
şuracıkta durmuşuz
cehennemin ucunda
harlem'de bakıyoruz dünyaya.
şaşkınız
elden ne gelir
hatırladıklarımız karşısında?
* şiirler adında bir kitap başlığı daha olduğu için şairin adı parantez içinde verilmiştir.
1902/ 1967 yılları arasında yaşayan amerikalı şair ve yazar langston hughes imzalı 127 sayfalık eser; dilimize talat sait halman, melih cevdet anday, özdemir asaf, necati cumalı ve can yücel başta olmak üzere birkaç isim daha tarafından çevrilmiş ve 1971 yılında yayınlanmıştır.
şairin, alabama'da şafak ve ertelenmiş düş kurgusu kitaplarından sonra okuduğum son kitabı bu oldu.
langston hughes okuduğum her şiir kitabında benzer temaları işliyor gibi olsa da yine de insanın ruhunu bir yerden yakalıyor,
insanın kendisinden bir şeyler bulabileceği bir içtenlikle yazıyor.
okuduğum diğer kitaplarındaki şiirlerinde de yaşadığı ırkçılıklara dair bazı şiirsel örnekler vermişti ve bu kitabı için de aynı durum geçerli, siyâhi olmanın bütün hayatını etkilemesi, yoksulluk, her daim yoksul olmak, adalet ve eşitlik arayışı, insan gibi değer görmemenin mücadelesini verme gibi konular üzerine şiirleri yer alıyor sıklıkla.
bunun yanı sıra duygularını açtığı, içini döktüğü şiirleri de yer alıyor, anıların artık silikleşmiş olması, değer verdiğin kişinin umrunda olmamak, yüreğinin paramparça oluşu ve rüyalarını dahi unutmak gibi durumları yansıtan şiirler de karşımıza çıkıyor.
bazı dizeler üzerine konuşmak gerekirse;
ağlayıp inlemek gerekirmiş,
cennete gitmek istersen dizesi bence etkileyiciydi, acı çekmeden, bedel ödemeden hiçbir şeye erişemezsin, anlamı taşır gibiydi.
bir düşü yitirmek,
her şey değişiyor demek dizesi de etkili dizelerdendi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
bir düşü yitirmek
her şey değişiyor demek.
kalbim yaralı, paramparça.
şaşar dururum doğrusu
bazen şuradan söz edilse
bazen öteler anlatılsa.
ben aradaki çizgiyi düşünürüm
gerçekte var olmayan uzaklıklardı oysa.
nehirler bilirim:
görmüş geçirmiş, kederli nehirler.
ruhum nehirler gibi derin.
kim kazandı zaferi?
doğmak zor
ölüm bir başka çile
iyisi mi ikisi arasında
gönül eğlendirin aşk ile, meşk ile.
istesem söylerim
beni ben yapan nedir
ama canım istemiyor
hem de senin umurunda değil.
seni
rüyasız bir uykuya benzetirdim.
bir düşü yitirmek
her şey değişiyor demek.
bende yürek yok artık
bu sabah paramparça yüreğim..
yürekte _
paramparça gurur.
anılar bile yaşamıyor.
rüyamı unutmuş gibiyim.
şu sıla özlemine
can dayanmıyor tanrım
sırf ağlamamak için
kahkahayı basarım.
hatırlarız giremediğimiz işi
bize verilmeyen
verilmeyecek olan işi
sırf derimiz kara diye.
şuracıkta durmuşuz
cehennemin ucunda
harlem'de bakıyoruz dünyaya.
şaşkınız
elden ne gelir
hatırladıklarımız karşısında?
devamını gör...