şire kaynatmak

yurdumuzda karadeniz bölgesi hariç hemen her bölgede yapılan ama esas olarak antep, adıyaman, malatya ve kısmen de maraş'a özgü bir eylemdir. çünkü şimdi olmasa bile bir zamanlar buralar üzüm cennetiydi ve ülkede varolan 270'den fazla üzüm türünün yarısı burada yetişirdi.
şire ya da şıra üzüm suyudur. bağlardan toplanan ya da halden alınan üzümler yıkanır, temizlenir ve suları sıkılır sonra büyük bakır kazanlarda kaynatılırdı. kaynayan şirelerin içine pekmez toprağı (bir tür marn) atılırsa pekmez olur, pekmez yapılmayacaksa pamuk iplere dizilmiş fıstık, ceviz ya da badem şirenin içine daldırılıp çıkartıarak tatlı sucuk yapılırdı. ya da nişastaya bulanmış amerikan bezleri üzerine dökülüp düzeltilerek bastık (pestil) elde edilrdi. ya da fıstık ya da ceviz kırıklarıyla dolu bir tepsiye dökülür, suyunu çekince blok blok kesilerek tatlı tarhana yapılırdı. tüm bu tatlilar, bir zamanlar anadol'yu şenlendiren ermenilerden mirastır.
fotoğraf evin hayatında şire kaynatan ve sucuk yapan iki kadın ve bir kız çocuğunu gösteriyor. kadınlardan solda olan çocuğun halası olup halen sağmış. diğeri de çocuğun annesiymiş. fotoğrafı internette bulup facebook antepliler sayfasında yayınlayınca kadın (çocuk yani) sevinçten deli gibi oldu.