sokak lahmacunu

eskiden sokaklarda, stad çevrelerinde seyyar arabalarda satılan lahmacunlardır. tamam, kıyma yok denecek kadar azdı ama tadı gerçekten çok güzeldi. uzun zamandır hiçbir yerde göremiyoruz...

kıyma yerine soslu ve türlü baharatlı soğanla yapılan, en güzel kebapçıda yenilebilecek lahmacundan güzel olup seyyar arabada genelde yaşlı başlı amcalarca satılır.

çok eskiden içinde azda olsa genellikle kelle eti kıyması katılarak, çoğınlukla soğan az domates kırıbısı ve bol salça ve baharat katılarak yapılan ayakçı lahmacuncular tarafından satılan en ucuz yiyecek, köfte ekmeğe parası yetmeyenlerin temel sokak gıdası idi.
şimdi bunu yapan usta kalmadığı için unutulmuştur.

yıllar önce galatada yediğim ve içimi buram buram yakan lahmacundur. öyle ki 1,5 litre su içtikten sonra bile geçmedi yakması. belki iyi yapan vardır ama ben o günden sonra sokaktan almaya tövbe ettim..

çocukluğa dair hatırlanan en lezzetli yiyecektir. kaç sene geçti her kalitede lahmacun yiyen ve seven biri olarak bunun tadını bulamadım. ayrı bir tat ayrı bir havası vardı. özlenilendir. evet.

biz ki tazmanya canavarından hallice her şeyi öğütüp doğaya kazandırabilen ve içinden çıktığımız topluma çok duyarlı olduğumuzdan garip gureba da sebeplensin yazıktır diye seyyar köfteci olsun, tablacı olsun, lahmacuncu olsun her daim destek olan insanlarız. lakin bize yaramadı ellam, 3 arkadaş bundan zehirlendik 1 hafta boz bulanık s*çtık.

ben benim insaniyetime tükürem, hoffff!

çok şükür yaşımın yetmediği bir nostalji bu. ya da benim gözüm seyyar mısırcıdan, nohutçudan başkasını görmedi bilmiyorum. iyi ki de görmemiş, düşününce kıllı mıllı adamların yaptığı bi şey gibi geldi ıyy.