1.
senaryosu osman moustafa tarafından yazılmış ve aynı isim tarafından yönetilen yaklaşık 30 dakikalık kısa film.
cihan yenici, başak aygün, gizem erdoğan, sertaç ayvaz, bülent keser ve neşegül nural balaban gibi oyuncular rol almış iken 2019 yılında yayınlanmıştır.
babasını kaybeden ve bir süre kendi içine kapanan genç bir adamın market alışverişi esnasında eline aldığı bir konservenin son kullanma tarihine bakması sonucu hayatında meydana gelen değişimler konu ediniliyor.
konusu basit gibi dursa da tam olarak bundan ibâret değil, gördüğü son kullanma tarihi onun iç dünyasında bir farkındalık yaşamasını sağlıyor, her şeyin, herkesin bir sonunun olduğunu, kendi hikâyesinin de bir gün bir yerde son bulacağını hatırlatıyor.
genç adamın hayatındaki insanlar onun varlığından ziyade onun tarafından sevilmeyi ya da sevilme ihtimâlini seviyor, ondan yararlanmak istiyorlar, yakışıklılığından, çekiminden, yarattığı etkiden, genç adam ise son kullanma tarihini gördükten sonra artık eski kendi değil, değişiyor...
hayatındaki insanların onu kendi menfaatleri için sevdiğini fark ediyor belki de, hayır demeyi öğretiyor ona konservenin son kullanma tarihi, hayatın sandığı kadar uzun olmadığını, bu hayatı kendisi için yaşaması gerektiğini öğretiyor sanki bu küçük konserve ona.
görsel açıdan iyi bulduğum bir kısa filmdi,
oyunculuklar samimi ve içtendi.
filmin ana fikri bence şuydu;
bir insanı tanımanın en iyi yolu belki de
onun istediği biri gibi olmamaktır...
herkesin ya da bazı insanların bir süresi vardır ve o süre dolduğunda, kişi kendisini bulduğunda, karşısındaki insana, insanlara, tolerans gösteremeyecektir, işte o süre insanın son kullanma tarihi olarak da düşünülebilir farklı bir açıdan bakarsak, bir yaştan, bir duygudan, bir eşikten sonra öncelikle kendini düşünmesi gerektiğini anlıyor insan.
cihan yenici, başak aygün, gizem erdoğan, sertaç ayvaz, bülent keser ve neşegül nural balaban gibi oyuncular rol almış iken 2019 yılında yayınlanmıştır.
babasını kaybeden ve bir süre kendi içine kapanan genç bir adamın market alışverişi esnasında eline aldığı bir konservenin son kullanma tarihine bakması sonucu hayatında meydana gelen değişimler konu ediniliyor.
konusu basit gibi dursa da tam olarak bundan ibâret değil, gördüğü son kullanma tarihi onun iç dünyasında bir farkındalık yaşamasını sağlıyor, her şeyin, herkesin bir sonunun olduğunu, kendi hikâyesinin de bir gün bir yerde son bulacağını hatırlatıyor.
genç adamın hayatındaki insanlar onun varlığından ziyade onun tarafından sevilmeyi ya da sevilme ihtimâlini seviyor, ondan yararlanmak istiyorlar, yakışıklılığından, çekiminden, yarattığı etkiden, genç adam ise son kullanma tarihini gördükten sonra artık eski kendi değil, değişiyor...
hayatındaki insanların onu kendi menfaatleri için sevdiğini fark ediyor belki de, hayır demeyi öğretiyor ona konservenin son kullanma tarihi, hayatın sandığı kadar uzun olmadığını, bu hayatı kendisi için yaşaması gerektiğini öğretiyor sanki bu küçük konserve ona.
görsel açıdan iyi bulduğum bir kısa filmdi,
oyunculuklar samimi ve içtendi.
filmin ana fikri bence şuydu;
bir insanı tanımanın en iyi yolu belki de
onun istediği biri gibi olmamaktır...
herkesin ya da bazı insanların bir süresi vardır ve o süre dolduğunda, kişi kendisini bulduğunda, karşısındaki insana, insanlara, tolerans gösteremeyecektir, işte o süre insanın son kullanma tarihi olarak da düşünülebilir farklı bir açıdan bakarsak, bir yaştan, bir duygudan, bir eşikten sonra öncelikle kendini düşünmesi gerektiğini anlıyor insan.
devamını gör...