sonradan pişman olmamak için kimseyle sevgili olmamak

mantıklı olabilir. sonuçta istatistiklere bakılırsa sonradan pişman olmak gibi ciddi bir risk var...

pişmanlığa da karşı tarafı suçlamak olarak bakmamalı sadece...

sonunda duygusal anlamda bu ayrılığın sizi üzmesi, canınızı yakması da sizi sevdiğinize pişman edebilir.

allah herkese hayırlı ilişkiler nasip eylesin dostlar...

ayrılık zor iş.

bu kutsal yolda son derece emin adımlarla yürüyorum. sonunda ya rahibe teresa olmak var ya da sugar mommy. allah yar ve yardımcımız olsun.

sevgili olmayarak ancak bazı yaşanacak şeylerin önüne geçmiş olursunuz. lakin kalbe söz geçer mi? geçmezzz. * insan sevdiği halde sevgili değilse daha kötü. yaşayamadığı şeylerin pişmanlığıyla devam eder hayatına. sürekli şöyle olabilir miydi, acaba böyle mi olurdu diye bitmemiş bir sızı kalır. en azından sevgili olup ne olacağını görmek daha hayırlıdır.

siz yine de benim gibi çirkef bir karıyı dinlemeyin. nasıl biliyorsanız öyle yapın be.

bir bitki gibi yaşayarak belki de en doğrusunu yapan insandır. bilemeyiz.

negatif duyguların da hayatın bir parçası olduğunu, bazen yaşadığını hissetmek için yere sert çakılmak gerektiğini ve sevginin her şeyden güçlü olduğunu unutmayın. sevin ve de sevilin. gerisini sonra düşünürüz

sonrada bunun pişmanlığını yaşayacak kişidir..

bir gün öleceğim diye yaşamamak...

lan yemin ederim çok mantıklı. biz bunu o kadar sene nasıl düşünemedik ya!

(bkz: boşa geçmiş bir ömür).

tek seferde turnayı gözünden vurmayı başarıp though life gözlükleriyle dolanmayı bekleme aktivitesi.

dört dörtlük bir self defense.