sosyal medyada sürekli çocuğunu öven ebeveynler

insanların çocuk sahibi olup sevinmesi ve bu sevinci paylaşması gayet doğaldır.

çünkü dünyanın en güzel duygusudur anne ya da baba olmak.

sonrasında çocuk hayırsız çıkarmış evi barkı sattırırmış.

yemin ediyorum gece yatağına giderken iyi geceler babam diyip öpmesi 1000 ev değerindedir.

bazı tipleri anlıyorum... onlar her zaman meyilli olmuştur, bu, çocuğu teşhir edip durma olayına...
partiler, etkinlikler.. sürekli fotoğraf çekmeler, paylaşmalar falan...

yalnız dikkat ediyorum, bu muhabbetlerle işi olmayan, asla olmaz gibi görünen marjinal çiftlerimiz de modaya uymuş görünüyorlar.
cool çiftler hani.. marjinal takılanlar..
çocuklarını herkesten kıskananlar.. toplumu bir zehir olarak görüp, çocuklarını olabildiğince uzak tutmaya çalışanlar...

eskiden çok karizmatikti her biri...
şimdi ise bakıyorum, modaya uymaya başlamışlar...
her gün her gün fotoğraf paylaşmalar falan...
acaba, çocuk bakmakla geçen yoğun hayatlarına renk mi katmak istiyorlar?
çocuk katalizörlüğünde etkileşim mi kasmaya çalışıyorlar yoksa?
"bakın ben çocuk yaptım.. şimdi herkes maşallah yazsın bakayım paylaşımın altına.."

"maşallah" kelimesiyle, çocuk yaptıktan sonra tanışanlar var bu ülkede, ciddiyim...
o zamana kadar ne duymuşlar, ne söylemişler...

el kadar bebeği görünce ne diyeceksin?
maşallah dersin tabii...

onlar bu duruma pek alışamamışlar...
fakat hallerinden de memnunlar..
değişik bir psikoloji...

çocuk ergenliğe girince bıçak gibi kesilecek flood.
çocuk ergen olunca aileye ayar veriyor resmen.
the end diyor.

bu başlığa yazan çocuksuz, çocuk sahibi olabilecek yaştaki yazarlara büyük konuşmayın diyorum.
bir evlenin bakın siz neler neler yapacaksınız.
çevremde çocuklu paylaşım yapmayan evli çocuklu yok gibi.

ay bugün ılgınlıılıksu melis cankurtaranım anaokulunda öğretmenine annemi çok seviyorum demiş ah anan kurban olsun sana gülüm benim öğretmeni arayıp söyledi. ay şimdi de geldi anasının bitanesi kurban olduğum ah canım kuzum benim ay sen ayakkabılarını mı çıkartıyorsun bak dur çekiyim de instagrama atiyim. ah canım prenses kızım benim sen dünyada teksin canım aşkım. senin o prenses altın sarısı saçların ve mavi gözlerine kurban olurum bitane öp de takipçilerim görsün bak kaç gündür seni soruyorlar anneciğim.(!)

valla ben direk ebgelliyorum uğraşamam.

genelde de diyalog şöyle işliyor;

-benim çocuğum çok zeki.
- peki
- tablete program kurabiliyor.

bir seferinde 70 ıq insanlar kullansın diye yapıldı cep telefonları çocuğun kullanması değil sizin kullanmamanız sorun diyecektim eşim cimcikledi içimde kalmıştı.

buradan bütün ebeveynlere açık açık söyleyeyim kullanılan cep telefonu,tablet bildiğiniz gerizekalı kullanabilsin diye yapıldı dolayısı ile bunu kullanan çocuk çok zeki falan değildir. gerizekalı kullanabilsin diye yapılan aleti sizin kullanamamaniz sorundur.

oh be!

istisnalar kaideyi bozmaz ama o çocuk ileride hayırsız çıkarsa tamamen ebeveynlerin nasıl yetiştirdiğinin bir örneğidir.

şahsen 20-30 yıl sonra geberip gideceğim bu dünyada çocuklarım kendi ayaklarının üzerinde duran, kendi kararlarını verebilen insanlar olsunlar yeterli.

ve evet. sahte fifa gözlemcisine katılıyorum. onların bir baba demesi, bir sarılması, bir öpmesi bin tane ev değerinde.