sözlük kavgasında karşı taraftan yanıt gelmeme gerilimi

sözlük kavgasında olayın zirve olduğu zaman... karşıdaki insana hayatının cevabını yazmak üzeresin, klavyeden alev çıkıyo... damarlar şiş, metnin son paragrafında varoluşsal kriz vaat eden tarihi cümleler var... gönder tuşuna basıp derin bi nefs alıyorsun ve cevap bekleme evresine geçiyorsun...

yirmi saniyede bir sayfayı yeniliyorsun... her geçen dakika ''ulan acaba nasıl bir laf geliyo?'' paniği enfsenden girip saç diplerine masaj yapıyo... ayak parmakların uyuşuyo... kafanı dağıtmak için müzik açıyorsun ama yok, duymuyorsun...

beşinci dakika geçtikten sonra bünyeyi panik yerine bir merak almaya başlıyo... ''hakikaten ne yazıyo acaba?'' sorusu bünyeyi tamamen ele geçirmiş... karşındaki insanın ne yazdığı artık hayatın en büyük gizemi gibi ilerliyo, başlığa yazan diğer yazarlara iç sesin ''üf bi susun be...'' diyo, kuruyan dudaklarını yalıyorsun...

yaklaşın 15.dakikadan sonra karşındaki insanın yazacağından çok o insanı merak etmeye başlıyorsun... kendisi iyi mi? ona bir şey mi oldu? insan bünyesi asla ciddiye alınmayı kaldıramaz... kaldıramıyorsun, ölmüş olacağını bile düşünüyorsun... bir zamandan sonra ''laf soksa bile gelsin ya, bir şey mi oldu acaba?'' diyerek günü kapatma noktasına geliyorsun...

kapağı goduk sustu kıvırcık der yola devam ederiz.. düşüncesi olmalı kafalarda

kavgada konuşmayan konuşanı yener.

(bkz: konuşmadan çatlatmak)

(bkz: laissez faire laissez passer)

"sözlük kavgasında olayın zirve olduğu zaman... karşıdaki insana hayatının cevabını yazmak üzeresin, klavyeden alev çıkıyo... damarlar şiş, metnin son paragrafında varoluşsal kriz vaat eden tarihi cümleler var... gönder tuşuna basıp derin bi nefs alıyorsun ve cevap bekleme evresine geçiyorsun..."

o sırada karşındaki insandan cevap gelmiyor ve senden daha makul bir insan olduğunu anlıyorsun.

alla kimseyi hayatında sözlük kavgası diye bir mefhumun haa öyle de bir şeyin var olması bilincinde olduğu duruma getirmesin aw