tadı damakta kalan çocukluk yiyecekleri

sokaktan zorla eve sokulan bir çocuktum :) sabahtan akşama kadar oynar, çamur ve yapraklardan sarma yapardım sfdlsk

oyuna dalıp acıkınca birileri tarafından (ki o zamanlar herkes, herkesin çocuğunu gözetir, aç susuz bırakmazdı) aceleyle hazırlanıp ele verilen yiyecekler vardır ya hani işte benim favorim helva ekmekti :))

helvanın içinden gelen o minik şekerleri kıtır kıtır yemeğe bayılırdım. herkesin elinde dilim dilim ekmekler hem tatlı hem tuzlu oturur yerdik.

ben bi helva ekmek yiyip geleyim :)

pastane kurupastası. bizim çocukluğumuzda tadı bir başkaydı. şimdi şekli malzemesi daha bir afilli ama ne bileyim, eskiden yedikçe yiyesi gelirdi insanın, şimdilerde öyle değil gibi sanki.

limonlu cino, thropy gofret

yediğim ilk hamburger, yediğim ilk kuşbaşılı pide, bir de pastil. oha tat bombası yaşadım gece gece.

okul kantininde yediğim sıcak gevrek ve ayran.

ekmek arası çikolata , hiçbir zaman aynı tadı alamadım. sokaklarda oynardık sonra apartmanın önünde anneme çikolat-ekmek diye bağırırdım defalarca.

ay çöreği,
bisküvili lokum.

kuru ekmek...
sadece kemirmeye bayılırdım.

antep lahmacunu. üstü tümden malzeme kaplı. çıtır çıtır. şimdi yapmıyorlar aynısını antep'te bile.

şöyle esmer ellerin çubuğa doladığı, limona bandırılmış, bol boyalı macun.

on onbir yaşlarında babam yurtdışından gelmişti. annem bahçede falan olsa gerek evde yoktu. baba kasaptan kıymayı almıs böyle soğanlı biberli domatesli sulu sulu bi menemen tadında bir yemek yapmış kerata. ben merdivenden çıkarken kokusu geldi hala burnumda. artık açlığımamı denk geldi bilemiyorum. kara fırın ekmeğinide almış taze taze çıtır çıtır. mutfağa bi girdim gel len kerata dedi. oturduk bi abandık bi abandık. benim en sevdiğim yemektir. annemin yemeğide güzel olur ama o günkü yediğim yemeği unutamam.