tam ben otobüse binecekken önümdeki kişinin vazgeçip inmesi

özellikle belediye otobüslerinde sıkça yaşadığım olay. destinasyonuma uygun belediye otobüsü hattını seçerim, gelmesini beklerim. evet, ben onu seçerim. o kim ki beni seçiyor lan! neyse sakinim. otobüs gelir, kuyruktaki her insan evladı binmeye başlar. kuyruk kısalır, tam benim önümdeki kişi veya kişiler de belediye otobüsüne biner. fakat gitmek istedikleri yerden o otobüsün geçip geçmediği konusunda tereddüttelerdir. ben onların bindiğini görüp binmeye davranırken o kişi ve kişi grubunun şoföre danıştığını ve otobüs mevzubahis yerden geçmeyince gerisin geriye döndüklerini görürüm, inerim tekrar.

ha, sonra tekrar binerim ama ne gerek vardı böyle maraş dondurmacısı gibi binip tekrar inmeye? zaman kaybım oldu. belki çok güzel koltuk vardı ama başkası gidip tam bir fırsatçı gibi oturdu oraya. yarım bir fırsatçı gibi oturacak hâli yok ya, neyse. demem o ki hayallerim yıkıldı, örselendim, otobüs bana erken gelirken ben geç kaldım o otobüse. başka bir evrende en tenha hâlinle...

buradan otobüs hattı yetkililerine sesleniyorum. lütfen artık öyle belediye otobüsleri üretin ki hepsi şehrin içinde, hatta ülkenin içinde her yere gidebilsin. hepsi tek hat olsun. meselâ 007 diye bir otobüs üretin, her yere gidebilsin. böylelikle hangi otobüsün nereye varabilip varamayacağına dair sorgulamalara düşen garipler doldurmaz önümdeki kuyrukları. hem onların işi görülür, hem benim şansım döner. nasıl fikir :)

stendap tadında bir vlog olmuş reis . şukuladım.

önündeki kişinin tırnakçı/cepçi/yan kesici olduğuna delalet edebilen durum. cüzdan gitmiştir ve işin iyi tarafı bu cüzdan sizin değil. eski bir otobüsçü olarak bu aksiyonu tanıyorum. otobüsçü olarak bir gün buna müdahale ettim de ekmeğe kan doğruyorum diye tehdit edildim, olay mahalline intikal eden polis de dedi ki; sana ne hemşerim, sen işine baksana. böyle böyle insan yaşadığı toplumdan nefret ediyor.
cüzdan önemli.