tam sen kapatacakken çarpan kapı

rüzgarlı yaz mevsiminde başa gelebilen durumdur.
hava esiyordur ve bütün kapılar camlar açıktır. aman bir yerlerde bir kapı vurmasın diye eline geçeni kapatmaya çalışırken, elinde olan kapı çarpar. işte o an hissedilen şey tam olarak 'bir işe başlamışken annenin bir yerden çıkıp, onu da yap' demesi gibidir. sebepsiz bir öfke dolar insanın içine. kapıyı açıp 'al şimdi ben çarpıyorum, nasılmış?' gibi gibi.. ya da bir doktora görünmeli, bilemedim şimdi.

ya da bir nick.

bir de bu anne/baba ile tartışma sonrasına denk gelirse işte o zaman yargı önünde kendini açıklama çabaları, ikna edemeyiş ve kapanış. *

insan gibi davranma!
demişliğimiz vardır.

kapılarla kavga edecek kadar yalnız olmak..