1.
yunus emre aşkın yolculuğu isimli dizide çok güzel resmedilmiş mutasavvıf. her dinlediğimizde bizi bize biraz daha yaklaştırır.
diziden bir sahne:
taptuk: hoş geldin kadı efendi.
yunus: hoş bulduk, şeyhim.
t: buyur... ne şeyhi kadı efendi? biz aciz, ihtiyar bir duvar ustasıyız.
y: tevazu gösterir, şeyh değilim dersiniz. ama bilirim artık gerçeği.
t: "tevazu gösteririm" deme kibrinden rabbime sığınırım. adımız taptuk emre, işimiz duvar ustalığıdır.
y: okumam yazmam yok dersiniz, ama görmüşüm ilminizi... tevazu gösterir, şeyh değilim dersiniz. ama artık bilirim kim olduğunuzu...
t: kadı efendi, neciz, kimiz bilmeyiz. ama biliriz ki, biz şeyh değiliz. kullar içinden edna (aşağıda) bir kuluz. kim karşına geçip ben şeyhim diye durursa, bil ki o aslında hakk'ın sözüyle senin arana girmiş bir baykuştur. o uğursuz sesiyle, hakk'ın sesinin işitilmesine engel olmaya çalışır. nerde ve ne zaman görürsen, hemen uzaklaş o uğursuzdan... zabitlerin de yoktur yanında. demek basmaya gelmemişsin fakirhanemizi. de o vakit, ne istersin bizden?
y: müsaadeniz olursa, sohbete devam etmek isterim. müridiniz olmak isterim.
t: bizde bir şey vardır da, gözlerimiz kör diye mi görmeyiz evlat? sen ki, koca koca medreselerde ulu alimlerden bilim tahsil etmişsin. sen ki koskoca bir kadısın. her türlü ilmi bilirsin. hadis bilirsin, fıkıh bilirsin, mantık bilirsin, felsefe bilirsin. matematik bilirsin, belki gökbilim dahi bilirsin. bizim küpümüzde ne var ki sana verelim?.. sen talep etsen dahi, bizim sana öğretecek bir şeyimiz yoktur. senin gibi bir kadı efendi, burada düşkünün evsizin, barksızın, dervişin, himmete muhtacın, meczubun arasında ne arasın ki? sana bizim verebileceğimiz tek bir öğüt var, eğer tutmak istersen... var, adaletle yap vazifeni. adil ol. adil olana, dünyada başka ne gerek kadı efendi?
diziden bir sahne:
taptuk: hoş geldin kadı efendi.
yunus: hoş bulduk, şeyhim.
t: buyur... ne şeyhi kadı efendi? biz aciz, ihtiyar bir duvar ustasıyız.
y: tevazu gösterir, şeyh değilim dersiniz. ama bilirim artık gerçeği.
t: "tevazu gösteririm" deme kibrinden rabbime sığınırım. adımız taptuk emre, işimiz duvar ustalığıdır.
y: okumam yazmam yok dersiniz, ama görmüşüm ilminizi... tevazu gösterir, şeyh değilim dersiniz. ama artık bilirim kim olduğunuzu...
t: kadı efendi, neciz, kimiz bilmeyiz. ama biliriz ki, biz şeyh değiliz. kullar içinden edna (aşağıda) bir kuluz. kim karşına geçip ben şeyhim diye durursa, bil ki o aslında hakk'ın sözüyle senin arana girmiş bir baykuştur. o uğursuz sesiyle, hakk'ın sesinin işitilmesine engel olmaya çalışır. nerde ve ne zaman görürsen, hemen uzaklaş o uğursuzdan... zabitlerin de yoktur yanında. demek basmaya gelmemişsin fakirhanemizi. de o vakit, ne istersin bizden?
y: müsaadeniz olursa, sohbete devam etmek isterim. müridiniz olmak isterim.
t: bizde bir şey vardır da, gözlerimiz kör diye mi görmeyiz evlat? sen ki, koca koca medreselerde ulu alimlerden bilim tahsil etmişsin. sen ki koskoca bir kadısın. her türlü ilmi bilirsin. hadis bilirsin, fıkıh bilirsin, mantık bilirsin, felsefe bilirsin. matematik bilirsin, belki gökbilim dahi bilirsin. bizim küpümüzde ne var ki sana verelim?.. sen talep etsen dahi, bizim sana öğretecek bir şeyimiz yoktur. senin gibi bir kadı efendi, burada düşkünün evsizin, barksızın, dervişin, himmete muhtacın, meczubun arasında ne arasın ki? sana bizim verebileceğimiz tek bir öğüt var, eğer tutmak istersen... var, adaletle yap vazifeni. adil ol. adil olana, dünyada başka ne gerek kadı efendi?
devamını gör...