tatilde deniz manzaralı evinin balkonunda keyif yapan insan

uzun dönem tatillerde herkes bir yerlere gitmeyi tercih ederken evinde kalıp denize karşı keyif yapan insandır.
esen rüzgarla keyiflenip, ağaçların ve kuşların sesiyle dinlenme moduna geçer. uzun uzun denizin dalgalarına bakar. gökyüzüne, uçaklara, uzaklardaki arabalara bakarak keyiflenir. arada bir yaşıyoruz bu hayatı be! diyerek kendi kendine güler, eğlenir. her şeye rağmen yaşamayı seven insandır.

mutluluğun ille de oraya buraya gitmekle gelmediğini bilenlerdendir.
herkes bir şekilde tadını çıkaracak işte tatilin. kimi deniz kum güneşle, kimi balkon da keyiflenerek...

acayip imrendiğim insan türü. malum denize hasret büyüdüğümüz şehrimizde ancak karşı ebardumanların manzarasına sahibiz. kaldı ki, fiyatların arşa yükseldiği şu günlerde tatile gitmek bizlere mazi oldu ...

tatile gitmiş kadar olan kişi.

deniz manzaralı balkonum olsa, benim de bir yere gitmeme gerek kalmazdı tabii. bizim manzara daha çok duvar ve çatıdan ibaret.

evden fazla çıkan biri değilim. çıkınca da arkadaş ortamına takılmak yerine ailemle çıkmayı tercih ederim. belli yaştan sonra, zaten çok düşkün değilseniz, arkadaş ortamı çok da cazip gelmiyor. onun dışında, dışarıya ilişkin en büyük zevkim balkonda oturmak. çiçek, bitki falan doldurmayı da severim balkona. tek eksiğim deniz ki onu da sık sık konuşuruz balkonda oturduğumuz zamanlar. yani özetle, öyle bir balkonum olsa daha ne isterim be!

keyif yapmaya çalışan denilse biraz kendime benzetecektim... (şanslı olupta alınteri ve emeği ile bunlara ulaşabilenler de var efenim tek tük.. ama insan bir yürek ve duyarlı bir beyin varsa sanıldığı kadar keyifli olmayada biliyor.. olay mahallinden bildiriyorum..)

keyfim yok ki keyfini çıkarayım o balkonun ve o manzaranın.