terzilik

yaaaa, öyle avret yerlere incir yaprağı koyma ile olmuyor bu işler, dünyanın en iyi terzileri ve modacıları da erkektir bu arada.

çok ince,yorucu ve bir o kadar da keyifli bir iş.
hele o işin sonunda kendi yaptığın şeyi gururla taşımak yok mu? fevkalade.
aynı zamanda baba mesleği,tabi ben ondan el almış değilim.

terzi olsa da babam
sökük dikmesini beceremem
beni yalnızca sen anlarsin
ıgnenin deliğinden geçsin diye ipliklerin
bir anlık islatildigi dudaklara
takılıp kalan annem
(sunay akin)

itibarı teslim edilmeyen mesleklerdendir. yahu insanlar düz bir kumaştan vücudunu düzgünce saran kullanışlı bir giysi üretiyorlar. eğer kalıbı da terzi çıkarıyorsa hakikaten büyük övgüyü hak eden bir iş yapıyor demektir. konfeksiyonun yaygınlaşması yüzünden terzi üretimi kıyafet giyinmek oldukça nadir bir özellik haline gelmiş ve genelde özel günlere indirgenmiştir. kalburüstü kesimler pişti olmamak için gündelikte de terzi dikimi giyinmeye devam ederler.

terzilerin g.tü düzdür. birçoğu da basur.

türkiye'de pek değeri kalmıyor artık sanırım ama yurtdışında birçok yerde, terzilik çok ciddi bir meslektir. kişiye özel palto, takım dikmek epey meşhurdur. tabi en çok özel davetiyeler, devamlı medya önünde olan kimselere yahut lüks yaşayanlara yarar.

kendi söküğünü dikemediği iftirasına uğrayan, kralı bile çıplacık giydirip gondikleyen, çilekeş, gariban, mahalle arasında 5 -10 lira kazanan, ceket dikmeyi biliyorsa sarar, ramsey olan erbap, ahilerdir.
o diil de çıraklık bitti ya la memlekette..
berberlerde, çay ocaklarında falan çırak yok bilmem farkında mısınız??
dur bunu başlık yapiim ben..

yeni kalfaların, çırakların yetiştiği bir meslek olmaktan çıkıyor. bu meslek, önceleri kimi yerde 4 veya 5 kişiyle, kimi yerde de 10 kişiyle yürütülen bir meslekti, hatta bazı terzi dükkanları iki katlı olurdu. usta, işi hazırlarken elemanlar dikerler, hazırlarlar ve hafta sonuna işi bitirirler, öyle teslim ederlerdi. bugünkü gibi giyim işi konfeksiyon ağırlıklı bir zevke dönüşmemişti. tabi terziliğin değerli olduğu zamanlar konfeksiyon giyime ilgi fazla değil. müşteri, takım elbise diktireceği zaman mutlaka terziye diktirir, çünkü daha nostaljik ve daha hevesli takılır, tabi o dönemler şık giyinmek bir kültür olmuştur. bir takım elbisenin ilk provası yapılır, sonra tela işlemine geçilir, arkasından astar işlemine geçilir, sonra provalar hazırlanır, belli bir kademeleri vardır, sonra 3 veya 4 gün içinde sipariş takım elbise hazır hale getirilir. şimdiyse terzinin diktiği bir elbise pahalı geliyor ve tüketici konfeksiyonu tercih ediyor. her yaşa, her bedene, her zevke göre hazır elbiseler piyasaya çıktı. pantolon, ceket ve başka elbiselere olan talep iyice azaldığında ve terzilik artık tamir, paça, fermuar, sökük, daraltma, kısaltma, düğme dikme ile yürür, ama nereye kadar yürür bilinmez. belki 10 sene sonra bu ufak detaylarla uğraşan bir terzi bile bulunamayacak.