1.
steven kostanski, jeremy gillespie tarafından yazılan ve yönetilen, lovecraft hayranı olduğu belli olan bu ikilinin hayranlıklarını senaryoya döktükleri, azıcık da clive barker sosu katarak müthiş bir cosmic horror yaratabilecekken bir şekilde senaryonun gidişatıyla bunu baltaladıkları, gerekli-gereksiz aşırı görüntü efekti ve gereksiz ışıklar ile izleme zevkimi baltalamış bu filmden bahsedeyim sizlere.
eşiyle arasında aşılamadığını ve aşılamayacağını düşünen, mutsuz, umutsuz ve yıkık bir şerif filmin başrolünde. bu şerifin ismi carter ve kendisi gece yarısı devriyesinde *yalnız güzel müzik grubu ismi olurmuş bundan, snow patrol misali* yaralanmış tuhaf bir adam bulur.
bu adamı eşinin de çalıştığı, taşınmak üzere olan hastaneye götürür. sonrası filmin kaos evresinin başlangıcı olur. tuhaf, üzerine beyaz kıyafetler giymiş, yüz kısımlarında siyah bir üçgen bulunan tarikat mensupları hastanenin etrafını sarar ve hastanede açıklanamaz korkunç olaylar baş gösterir.
film senaryo olarak güzel gözükse de her geçen dakika "shut up! shut the fuck up! okay you little bastard!" gibi fazla hollywood replikleriyle bezenmiş. o kadar yapay ve saçma duruyor ki anlatamam...
spoiler olmadığını düşündüğüm bir sahneyi söyleyeyim size, bu olaylardan sorumlu olan "şey" ile karşılaşma sahnesinde insan bir şaşırır, bu nedir, neden böyledir diye sorar di mi? bizim başroldeki eleman tuhaf şeye laf sokuyor.
ses kısmı fevkalade ama bazı yerleri fazla abarttığını düşündüğüm noktalar oldu.
harika bir senaryonun içine sıçılmış gibi hissettim ya. bir şeyleri doğru düzgün açıklamayınca onun "müthiş gizemli!" bi yanı olduğunu düşünmüyor insanlar.
güzel mi? eh.
korkutur mu? hayır.
gerer mi? evet.
izlenir mi? izlenmese de olur.
eşiyle arasında aşılamadığını ve aşılamayacağını düşünen, mutsuz, umutsuz ve yıkık bir şerif filmin başrolünde. bu şerifin ismi carter ve kendisi gece yarısı devriyesinde *yalnız güzel müzik grubu ismi olurmuş bundan, snow patrol misali* yaralanmış tuhaf bir adam bulur.
bu adamı eşinin de çalıştığı, taşınmak üzere olan hastaneye götürür. sonrası filmin kaos evresinin başlangıcı olur. tuhaf, üzerine beyaz kıyafetler giymiş, yüz kısımlarında siyah bir üçgen bulunan tarikat mensupları hastanenin etrafını sarar ve hastanede açıklanamaz korkunç olaylar baş gösterir.
film senaryo olarak güzel gözükse de her geçen dakika "shut up! shut the fuck up! okay you little bastard!" gibi fazla hollywood replikleriyle bezenmiş. o kadar yapay ve saçma duruyor ki anlatamam...
spoiler olmadığını düşündüğüm bir sahneyi söyleyeyim size, bu olaylardan sorumlu olan "şey" ile karşılaşma sahnesinde insan bir şaşırır, bu nedir, neden böyledir diye sorar di mi? bizim başroldeki eleman tuhaf şeye laf sokuyor.
ses kısmı fevkalade ama bazı yerleri fazla abarttığını düşündüğüm noktalar oldu.
harika bir senaryonun içine sıçılmış gibi hissettim ya. bir şeyleri doğru düzgün açıklamayınca onun "müthiş gizemli!" bi yanı olduğunu düşünmüyor insanlar.
güzel mi? eh.
korkutur mu? hayır.
gerer mi? evet.
izlenir mi? izlenmese de olur.
devamını gör...