thor: ragnarok

her ne kadar bunun sonu güzel bitmiş gibi gözükse de "sonsuzluk savaşı" filminin başını izlediğimizde bu filmin sonunun aslında kötü bittiğini görüyoruz. ben her izlediğimde zevk alıyorum bu filmden çünkü hulk ve thor'u çarpıştıran ve ikisinin gücünü bize izleten bir film. tabii thor en güçsüz haliyle bile en iyi dönemindeki hulku ezip geçecekken hulk'un taraftarları buna izin vermiyor.

thor'u her filminde bir başka zorlukla karşılaştığını izliyoruz ancak bu filmde karşılaştığı zorluk ve sonucunda kaybettikleri bir kahramanın bile kaldıramayacağı cinsten zorluklardır. zaten bu filmden sonra gelen "sonsuzluk savaşında" bunun savaşını verip bir de kaybedince psikoloji olarak çökmüş ve thor'un asla düşmeyeceği bir tembellik ve çökmüşlük durumuna düşüyor. bu durum her ne kadar abartı gibi gözüksede önceki filmlerde izlediklerimiz ışığında anlıyoruz. tabii bunu "andgame" filmini izlerken saçma bulsakta zamanla tekrar izlediğimizde anlıyoruz ya da anlamamız gerekiyor.

filmin içinde babasının ölümünden sonra hiç bilmediği ablası gelip iki kardeşi ezip geçtikten sonra kendi gezegenlerinde büyük bir yıkım yapar. tabii bu arada thor düştüğü yerden tekrar çıkıp gelmek zorundadır ama bu çok kolay değildir. neyse ki düştüğü yerde hulk vardır ve orada kendine yeni bir ekip kurma imkanı bulur. ablası kendi gezegenine gittiğinde eski ekibinin tümünü çok basit bir şekilde öldürmüştü. bu yeni ekibi kurmak biraz zor olsa da sonunda başarıp gezegene geldiğinde kardeşini yenemeyeceğini anladığında insanlarını gezegenden kaçırıp kendi gezegenini yok etmek gibi delice bir fikri gerçekleştirir. bunu kendi yapmaz ancak bunu yapacak kehanetin gerçekleşmesi için yaptıklarını üst üste koyar sonrada gezegenden bir gemi ile kaçarlar. loki ile de bir nebze bir ortaklık çıkar buradan ve sonraki filmde o da ölüyor zaten. çok uzun konuştum belki bilmiyorum ancak güzel bir film olduğunu söylemek ile birlikte pek tek başına açılıp izlenecek ya da izlense dahi anlaşılacak bir film değil diyebilirim.