türklüğü de müslümanlığı da sevmek

türklerin islamiyet öncesi kültürlerini, yaşayışlarını, bazı inançlarını islamiyete yakın buluyorum. belki bundan müslüman olmaları zor olmadı.

ben seviyorum ikisini de.

benim için ve bu ülkedeki milyonlar için köklerini sevmektir. köksüz insan olmaz. inanın, ya da inanmayın köklerinize sahip çıkın. çünkü sizi siz yapan bu gibi değerlerdir.

ne şiş yansın ne kebap

diğer insanları aşağılamamak şartıyla.

çünkü iki şey bizi bitirdi.

1. müslüman olduğu için üstün olduğuna inanmak.

2. türk olduğu için üstün olduğuna inanmak.

insanlığın gereğini yapmayıp, ideğolojilerle ve dinlerle üstün olduğunu zannetmek toplumları çürütür. elinde, dilinde, belinde güven yok; ama müslüman'ım, türk'üm üstünüm deyip şişiniyorsun! hayatında; torpil, rüşvet, hile, yalan, zina, kumar, hasetlik, akıl örten madde, iftira, sömürü, emek hakkı hırsızlığı, ihanet ... ne ararsan var.

türküm, müslümanım.
türkün örfünde, müslümanın ahlakında ''insanları aşağılamaya, torpil, rüşvet, hile, yalan, zina, kumar, hasetlik, akıl örten madde, iftira, sömürü, emek hakkı hırsızlığı, ihanete'' yer yok.

türküm.
doğruyum.
çalışkanım.

müslüman değilim.

türklere ve müslümanlara rağmen en sevilmesi gerekendir.

#3977682

şunu yazmaya gelmiştim.

tengri bizi islam'la kutsadı

ikisi de kötü kimliklerdir. türk kimliği zorunlu olarak orta asya'dan geldiğimize inanmamızı ister, islam kimliği ise tükiyenin %99 müslüman yalanına inanmamızı ister. bir de bu ikisinin birleşimi vardır ki içlerinden en kötüsüdür.

(bkz: seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli)

müslümanlığı sevemedim bir türlü. insan için faide gösteren bir inanç sisteminden ziyade, onları yönetmeyi kolaylaştıran bir din. insana gerçek mutluluğu değil, ekmek kırıntısı denilebilecek bir umudu satarak insanın ruhunu sömürüyor.

müslüman birine, saygı duyarım. lakin gene de müslüman olmasını tavsiye etmem. herkesin kendi tercihi.