under the jasmine tree

çok güzel bir düet.
sözlerini anlamıyorum ama insanın ruhuna dokunuyor.
büyülü bir şarkı.
sonu güzel biten bi masal gibi.

yine sözlüğümüzde müzikten anlayan kimsenin olmadığını gösteren bir şarkı başlığındayız.

muhteşem bir mark kelly ve soroya ksontini düeti.

yasemin ağacının altında yine gece geldi.
havada meltem, çevremde çiçekler,
üzerimde dallar gözyaşlarımı siliyorlar.

ah o gözlerini saran kirpiklerin!
gözlerimden yaş getirene kadar
gönlüme saplanan kirpiklerin!
beni öfkelendiren, kendimden kaçıran.

seni her aklıma getirişimde
içimde bir ateş alevlenip beni yakıyor.
seninle el ele oturduğumuz bu bahçede
şimdi yapayalnızım. ama bak, sen yine yanımdasın.
getirdiğin bütün hatıralar
tatlı bir ıstırap bırakıyor.

bu yasemin ağacının altında,
ışıklarla bezenmiş bahçede açan çiçekler arasında
terk edişini unutmam kolay olmayacak."

sözleri müziğinin büyüsünü bozmayan nadir şarkılardandır. ikilinin daha güzel bir şarkısı da yoktur ve belki yaşlandıklarında yaptıkları en iyi iş olarak kalması muhtemel bir başyapıt olacaktır.