unutulmayan enteresan arkadaşlar

çocukluğumdaki hatçe'nin ibram.

mahallede en az 4 tane ibrahim vardı. biri sümüklü, biri uzun ve biri de kız ibraam.

dördüncü de hatçe'nin ibram.

hatçe'nin ibram her türlü böceği yerdi. bir keresinde bir ağustos böceğini kurabiye gibi yemişti ve bu olay mahallede yıllarca konuşulmuştu.

hatçe'nin ibram'ın tek zayıf noktası, kendi el bileğini ısıran biriydi. kendi el bileğini ısıran birini görünce ağzından köpükler çıkarak bayılır, bazen altını ıslatırdı.

hatçe'nin ibram'dan en son 2000 yılında haber aldım. askere van'a gitmiş. garip bir çocuktu...

genel olarak hayat, yaşayış, ilişkiler vs bazında stabilliği olmayan nevi şahsına münhasır arkadaş profilidir.

- hakan* naber abi nasılsın?
- çok iyiyim lufthar, eyvallah......yani iyi gibiyim denebilir.....fena değilim.....aslında....çok da iyi değilim....abi kötüyüm ya ben!

başka bir gün...

- oooo hakan naber ya nerelerdesin?
- abi çok iyi bir grup keşfettim mutlaka dinlemen lazım!
- hadi ya!? ne çalıyorlar?
- abi çok iyiler, muhteşemler.....yani iyi denilebilir....çok da iyi değil gibi aslında.....fena değil yani......yok yaa iğrenç grup abi boşver!

bir gün sürpriz misafirimiz olmuştur, sofraya buyur edilmiştir...

- hakan ne yersin abi bak her şeyimiz var, istediğini al.
- yok abi ben tokum full...hayatta yiyemem..size afiyet olsun..
- tamam abi sen bilirsin. teklif bizden. istediğin gibi takıl; ye, iç vs.
- tamam abi de sanmıyorum tokum ya eyvallah.
(cümlesinden sonra bizden daha çok yiyerek rekorunu egale etmiştir.)