1.
ingiliz metal devi iron maiden'ın en sevdiğim albümü olan, 1992 çıkışlı fear of the dark'ta yer alan, albümdeki tüm şarkılar gibi çok sevdiğim bir parçadır. yalnız, albümdeki favori şarkılarımdan değildir. bundan daha fazla sevdiğim şarkılar da var yani fear of the dark'ta. bu da tam olmadı ya. albümü tümden çok seviyorum da bundan daha "sıkı" olduğunu düşündüğüm parçalar da var diyeyim albümde. bu sefer oldu galiba. ha-ha!
weekend warrior... yani hafta sonu savaşçısı/kahramanı... aklıma öğrencilik zamanlarım gelir bu ismi görünce. albümün çıkışı da benim ilkokul sonuma denk geliyor zaten [11 mayıs 1992'de çıkmış, the metal archives sitesine göre], ki o zamanlar hafta sonları atari salonlarında ne kahramanlıklar yapardım, dövüş oyunlarında amansız bir rakiptim/savaşçıydım. hafta içleri de atari salonlarına giderdim de hafta sonları paso işte. ahaha. şarkının sözlerinde game/oyun konsepti olsa da lirikal konsept daha ağır elbette de ben işte hafta sonları atari salonlarında dövüş oyunlarında milletle paso kapışmamı, tam bir weekend warrior olmamı anımsarım hep. hoş, ben ilk 80'ler ortalarında atari salonuna gitmiştim ve 1989-1999 arası müdavimiydim zaten o mekanların. üniversitede de o kadar sık olmasa da gitmeye devam ettim. 2020'de ankara'dan ayrılana kadar da fantasyland'e giderdim hatta haftada 1 falan en az. şimdi yaşadığım yerlerde atari salonu olsa belki hala gitmeye devam ederdim. belki değil, kesin gibi hatta. hahaha.
1990 veya 1991'den beri metalci olsam da, başlığın konusu olan parçanın sahibi iron maiden ile tanışmam bu albümün çıkışından sonra olmuştu bu arada. yani illaki 1-2 parçalarını falan dinlemişimdir de, öyle bir iron maiden albümü alıp baştan sona hatmetme olayım bu albümün çıktığı döneme denk gelmemişti diyeyim.
weekend warrior... yani hafta sonu savaşçısı/kahramanı... aklıma öğrencilik zamanlarım gelir bu ismi görünce. albümün çıkışı da benim ilkokul sonuma denk geliyor zaten [11 mayıs 1992'de çıkmış, the metal archives sitesine göre], ki o zamanlar hafta sonları atari salonlarında ne kahramanlıklar yapardım, dövüş oyunlarında amansız bir rakiptim/savaşçıydım. hafta içleri de atari salonlarına giderdim de hafta sonları paso işte. ahaha. şarkının sözlerinde game/oyun konsepti olsa da lirikal konsept daha ağır elbette de ben işte hafta sonları atari salonlarında dövüş oyunlarında milletle paso kapışmamı, tam bir weekend warrior olmamı anımsarım hep. hoş, ben ilk 80'ler ortalarında atari salonuna gitmiştim ve 1989-1999 arası müdavimiydim zaten o mekanların. üniversitede de o kadar sık olmasa da gitmeye devam ettim. 2020'de ankara'dan ayrılana kadar da fantasyland'e giderdim hatta haftada 1 falan en az. şimdi yaşadığım yerlerde atari salonu olsa belki hala gitmeye devam ederdim. belki değil, kesin gibi hatta. hahaha.
1990 veya 1991'den beri metalci olsam da, başlığın konusu olan parçanın sahibi iron maiden ile tanışmam bu albümün çıkışından sonra olmuştu bu arada. yani illaki 1-2 parçalarını falan dinlemişimdir de, öyle bir iron maiden albümü alıp baştan sona hatmetme olayım bu albümün çıktığı döneme denk gelmemişti diyeyim.
devamını gör...
2.
çalışmaya ilk başladığım yıllar. bu şarkıdan gazla, haftasonu kopartırım diyordum. salonda kulağımdaydı bu hep.
de neyi kopartcan. rakıya mı gitcen, bara mı, kulübe mi? pikniğe mi? o halden sonra spor salonuna mı? e pazartesi iş başı, ne ara dinlencen? olamadı öğrenci hayatının kompress hali.
şarkıya gelirsek, vokaller hariç, maiden şarkısı olmasa tekrar dinlemeyiz dürüst olalım.
de neyi kopartcan. rakıya mı gitcen, bara mı, kulübe mi? pikniğe mi? o halden sonra spor salonuna mı? e pazartesi iş başı, ne ara dinlencen? olamadı öğrenci hayatının kompress hali.
şarkıya gelirsek, vokaller hariç, maiden şarkısı olmasa tekrar dinlemeyiz dürüst olalım.
devamını gör...