wes anderson

simetrik görüntü ve pastel tonlu filmlerin yönetmeni. sessiz, sakin karakterlerin renkli ve aynı zamanda trajik yönlerini konu edinen filmlerin altında imzası vardır. ayrıca (bkz: wes anderson filmleri)

henüz iki filmini izleyebilmiş olduğum (the grand budapest hotel, moonrise kingdom) ve ikisine de bayıldığım yönetmen. yakın zamanda filmografisini hatim eylemeyi de can-ı gönülden istemekte olduğum yönetmen.

anlattıklarını, -özü bir esinlenme olsa bile- kendine özgü bir biçimde, detaylarla işleyerek aktaran tam bir tasarım, yaratım insanı.

o çok ''gerçek'' filmlerin, sözgelimi gerçek ama sizi sinema koltuğundan öteye erişemeyeceğiniz sınırlarla kısıtlayan, yerinizin neresi olduğunu açıkça ifade eden filmlerin aksine, wes anderson bizzat elinizden tutup sizi ekranın içine alırmış gibi hissedersiniz.

seyircisinin gözlerine, içine bakabilen bir yönetmen olduğunu düşünüyorum. filmleri beni çok eğlendiriyor, mutlu oluyorum, zekasına ve yapabildiklerine hayran kalıyorum.

büyük adam.
o kadar büyük adam ki 2-3 oscar almış adamı figüran yapıyor.
manyak

bir sonraki filminde başrolde benicio del toro'yu oynatacakmış. hikayenin antoloji olduğunu, bir baba ve kızı etrafında dönen bir espiyonajı konu aldığını belirtmiş ve eklemiş; benicio abi filmin her karesinde olacak, diye... ilginç bir iş çıkacağı kesin. bekleyip görelim.

kalbime ulasan yonetmen.

izlediklerim:
-the grand budapest hotel
-the royal tenenbaums
-moonrise kingdom

-esas oglan: sen hangi kussun?
-kız: ben papaganım, o guvercin.
-hayır, sen, sen hangi kussun?
-esas kız: ben kargayım.