yaren leylek olayının sıkmaya başlaması

hayvanın oradaki amcayla duygusal bağlar kurduğu için her sene aynı yere geldiğine inanılmasının artık iyiden iyiye sıkmasıdır...
insanlar neden bu hayvanların göç sırasında duygusal bağ motivasyonuyla hareket etmediklerini, sadece alışkanlıklarını tekrarladıklarını anlamamakta bu kadar ısrarcılar?
gerçeklerin insanların inanmak istedikleri biçimde çarpıtılarak romantikleştirilip sunulması tam anlamıyla bir saçmalık..

yaren leylek o amcayı sevdiği için hep oraya gitmiyor. hep oraya gittiği için o amcayı sevdiğini düşünüyor millet.
amca atıyorum yarın bir gün hakkın rahmetine kavuşsa yaren leyleğin hiç de şeyinde olmaz. o yine her sene eşiyle aynı yere gelip gitmeye devam eder. amcamız öldü ah vah. deyip karalar bağlamayacak sonuçta bu hayvanlar. yuvalarında sevişmeye devam edecekler..
lütfen artık bu kadar romantizm fazla.

yani dosto allah aşkına her kuşu sektik yaren leylek mi kaldı?

(bkz: engelle başlıklarını engelle)

balkona veya pencereye kuş yuva yapınca onu da izliyoruz. ne var bunda.

o değilde beş on sene önce ben bu olaya bayılıyordum, bu sene baktım tüm komşularım yaren leylek ile ilgili paylaşımlar yapıyor.
benim hobilerim tüm siteye yayılınca ben başka hobiler aramak zorunda kalıyorum. hobimi yerli malı haftası yaptılar ya.

kuşlar beni sıkmaz. hele leylekler hiç sıkmaz.

o senin derdin.

sizi sıkan şey aslında olay değil, olaya verilen tepkilerin paylaşılma stili. toplumumuz her olayı uçlarda yaşamayı seven bir toplum, acısını da, üzüntüsünü de, öfkesini de, sevincini de. bir de fazla arabesk ve aşırı romantik sosyal medya paylaşımları da genel olarak daha çok beğenilen ve paylaşılan içerikler oluyor haliyle. bu leyleğin düzenli olarak gelip aynı adamın teknesine konması harika bir olay. yurtdışında olsa belgesellere konu olur. ülkemizde de konuyu takip eden amatör ve profesyonel fotoğrafçılar ve belgeselciler de var. doğa bilinci, hayvan sevgisi ve yaşam döngüsü konularında çok güzel bilinçlendirme örneği olabilir olay. ama sosyal medyada karşınıza arka arkaya çıkan üç beş tane "bütün yıl bunu bekledim... yaren geldi sen gelmedin... adem amcam yaaaaaaa... sabaha kadar ağladım... inanır mısınız ağlıyorum şu an..." paylaşımı gördüğünüzde ve paylaşımları yapan kişilerin sosyal medya maymunu olduğunu bildiğinizde sıkılıyorsunuz. aslında olaydan sıkılmadınız, her şeye uçlarda tepki veren histerik insanlardan sıkıldınız. olay aslında çok steril, düzgün, biçimli bir hikaye. hikayenin rivayeti bozuk.

ilk üç gün siz de desteklediniz ama artık sıktı di mi. popüler olandan uzak durmaya çalışmak da popüler bir davranıştır arkadaşlar. ben de yapıyorum ama en azından farkındayım. uyandırayım istedim. uzaktan bakınca çok kuul gözükmüyor bu hareketler artık. on sene önce olsaydı belki.