yaş ceviz

ellerim kararana kadar yediğim ve hala yemekte olduğum cennetten bir meyve, iksir...

coğrafyasına göre değişiklik gösterse de eylül aynın sonuna kadar tüketmek mümkündür. sonra kabukları soyulur ve kurumaya başlar, o da işte o zaman herkes gibi olur.

çocukluğumda çok yedim. bugün aklıma geldi. bunun tadı bir başka ya. o yeşil kabuğu elimize renk vermesin diye nasıl dikkatle ayıklardık. taş ile vura vura çıkarırdık. onu öyle güzelce çıkarmak da bir ustalık işi. sonra içinden cevizi alıp zarını soymak ve bembeyaz cevizi ağza atınca o tadın verdiği zevk. mükemmel bir gıda. iyi ki ceviz diye bir şey var.

(bkz: acıdır acı)