yaşanmış farklı deneyimler

ani bir kararla izciliğe gitmem ve zamanın orada geçmemesi hala da hatırladıkça bunalırım saat 7 de kalkıp akşama kadar haşatını çıkardıkları yetmezmiş gibi saat 9'dan 11 küsüre kadar kamp ateşi saçmalığı var bir de her gösteri bitimi coşkulu şekilde alkış tutulmasını istiyorlardı yapmayana lider bağırıyordu gerçekten saçma bir yönetim ve işleyiş vardı gittiğime pişman değilim deneyimlemiş oldum ama siz izciliğe gitmeyi düşünüyorsanız ve doğayla iç içe huzurlu güzel aktivitelerle dolu olan bir etkinlik sanıyorsanız umduğunuzu bulamayabilirsiniz.*

keşke az sonra anlatacağım hikaye kurgudan ibaret olsa ama...
maalesef değil.
bir keresinde arkadaşımın yaşadığı şehire gitmiştim.
gitmeden önce güzelce yer ve içeriz diye o şehrin meşhur yemeklerini falan izlemiştim işte.
neyse.
yanına gittim biz takılıyoruz derken youtube'da o şehirle ilgili eski bir belgesel karşıma çıktı.
bu hikayede ise bu arkadaştan tavşan diye bahsedeceğim okay?
bu videoyu gördüğümde tavşan yanımdaydı aha dur la bunu da izleyeyim dediğimde hemen bir gerildi ama nasıl gerilmek...
okay dedim, rahat ol.
ama sonradan izleyeceğim tabi taktım kafaya ahahah.
o yüzden videoya girip kaşla göz arasında beğendim ki beğendiklerim arasında daha kolay bulabileyim...
ama işte ben bir hata yaptım.. eğlenip gezerken unuttum videoyu izlemeyi.
evime dönerken otobüste aklıma geldi ve açıp izledim.
puahahah.
ilk yirmi dakikasında her şey normaldi.
sonra arkadaşımın ergenlik haliyle göz göze gelince bastım kahkahayı.
ulan dedim içimden keşke daha önce izleseydin nida.
uzaktan dalga geçmek eğlenceli olmuyor çünkü.
neyse arkadaşlar buradan çıkarmanız gereken sonuç...
bir insan bir sebepten dolayı yanınızda çok fazla eğilip bükülüyorsa o an sorgulayın o durumu.
yoksa aha benim gibi içinizde ukde kalır bele.
eheheh.