yazarlar zengin ve kimsesiz olursa mirasını bırakacağı kişi

ülkenin her yerine sokak hayvanları için lüks barınaklar yaptırırdım.

afrika'ya bin su kuyusu açtırırdım.

eğitim-öğretim derneklerine, ilim irfan yuvalarına bırakırdım.

kendime. çünkü çok yalnızım şefim, ayrıca kimsesizim. çok yalnız olduğumu söylemiş miydim?

yine bir kimsesize bırakırım.

öncelikle (bkz: hayırlı forumlar) ve (bkz: hayırlı ekşiden arak başlıklar).
sorunun cevabına gelince zenginsen öldüğünde sahip çıkanın çok olur. şahsen ölmeden önce okul, kütüphane filan açardım, böylece daha çok insana bir faydam dokunmuş olurdu.

malum sözlükten neden başlık araklama gereği hissediyorsunuz, anlamak mümkün değil. daha özgün içerikler oluşturmak için kafa patlatmak bu kadar mı zor ?

nedir yani ? meramınızı, farklı bir şekilde anlatacak, iki üç kelimede mi bulmaktan acizsiniz ?

bu tarz başlıklar sözlüğe zarar veriyor. hedeflediği noktaya ulaşmasına ket vuruyorsunuz farkında değilsiniz. veyahut farkındasınız bilinçli yapıyorsunuz.

dibine not: bu tarz başlıklar malum sözlüğün alameti farikası haline gelmiş durumda, okuduğum an içime kurt düşüyor gidip kontrol ediyorum. henüz yanıldığım olmadı.

ben böyle kalıplara gelemiyorum. insan eğer bir şey icat edip onun haklarını satmazsa veya tekel olan bir işle uğraşmazsa aileden varlıklı değilse zengin olmaz-olamaz. hadi diyelim hiç yapmam ama kazı kazan oynadım ve büyük ikramiye çıktı. devlet hata olmuş deyip ikramiyeyi vermiyor. milli piyango çekilişinde çıkan sayıları çıkmadan canlı yayında duyuyoruz veya aynı sayılar yeniden çıkıyor. yani yandaş değilsen oradan da ekmek yok.

diyelim ki hiç bilmediğim mısırda paşa dedemden miras kaldı ya da arka bahçede gömü buldum. devlet el koyar zaten ya da ben bizans altınlarını eritip kolye yapsınlar diye kapalı çarşıya satacak kadar tarih düşmanı bir hayvan değilim ama hadi zengin oldum diyelim.

bütün ülkede geçerliliğine inanmamakla beraber tek ölçü olan iq testi yaptırıp topladığım çocukları okyanusta bir adada yetiştiririm sonra da ben ölünce ülkeye salarım.

hayvanlara .

o değil de başlığı okuyunca hüzünlendim gece gece. zengin ve kimsesiz demek he.

hiç düşünmeden lösev diyorum.
en çok güvendiğim kurumdur. üniversitede gönüllü olarak lösev için organizasyonlarda yer almıştım. gerçekten her şey çok şeffaf yürütülüyor. bağış yapacağım zaman mutlaka lösev'e yapıyorum. genelde doğum günümde de sevdiklerim benim adıma lösev'e bağış yaparlar.

senelerce durmadan biriktirdiğin bir para var. eğer çocuklarım olsa ve o parayı çarçur edeceklerini bilsem bile onlara bırakmam.
gerçekten ihtiyacı olan ve çok iyi değerlendirebilecek insanlar var.

bana bırakabilir. gönüllüyüm.

çocuk esirgeme kurumu.
körler ve sağırlık tedavi projeleri.

ensar vakfı
kızılay
süleymancılar
menzilciler
nurcular
moğollar (müzik grubu olan)

(bkz: cansuyu yardımlaşma ve dayanışma derneği)

çocuklara bırakırım . onlar bu dünyanın geleceği çünkü . en iyi imkanlarla büyümelerini isterim. aç ve susuz kalan çocuklara bırakırım. onlar masumlar çünkü yaptığınız hiçbir yardım boşa gitmez.

kesinlikle ama kesinlikle hayvanların ihtiyaçlarını, yaşamak için gereken mama su sevgi ve güvenli bir yer için gereken eksikleri tamamlamak için bırakırdım. ama gerçekten güvenebileceğim bir yer olması lazım. ya da bir gitmeden ben kendim kurarım ve orayı hayvanları gerçekten seven insanlara emanet edip tüm mirasımı da kurduğum bu vakfa bırakırım. yaşasın patileeer!

kimseye. piramit yaptıracağım kendime.

türkiye alüminyum rezervlerini koruma derneği.