yazarların bugünkü utanma sebebi

tanımadığım bir şehirde telefonumu çöpe attım. yola devam etmek için arabaya binince telefonun çöpte olduğunu fark ettim. dönüp çöpten aldım *

okuduğum çok kötü kitaplari 1000kitap hesabıma girmekten utanıyorum çünkü çoooookkk kötüler. ve ben okumaktan uzak duramıyorum

türbanlı hakime güvenir misiniz diye bir başlık gördüm, hemen torpil zannediliyor ama nerden biliyorsunuz o kadının 6569899 yıl hakim olmak için afedersiniz köpek gibi çalışmadığını? türban takması onu neden mesleğinde güvenilir olmayan biri yapsın ki? n'alaka?? türbanlı olan meslek gruplarına güveniniz yok ama yüzde 99'unuzun annesi türbanlı. ne iş? utandım ya, kafanızdan utandım.

az önce iş başvurusu için avm' ye gittim. önümde lezbiyen bir çift var. yemek katına doğru çıkıyorlardı bende oraya gittiğim için kesiyorum bunları uzaktan (bir lezbiyen olarak bu görünürlüğe bayılıyorum çünkü gururlandım) neyse dallamaların olduğu bir grup alt kata inerken lezbiyenspor diye durduk yere laf attı bu çiftimize. lezbiyen deyince benimde kafa döndü (kendimi nasıl da iyi biliyorum eheh ) bir üst kat yemek katı olmasaydı ve iş başvurusuna gitmeyecek olsaydım gel bakayım yavşakspor diye dalaşırdım da neyse. bu gerizekalıların yerine o an yeterince utandım zaten. çiftimize burdan el sallamak ve üzülmemesini söylemek istiyorum tabi siz bu yazdığımı görmezsiniz ama olsun. böyle devam..

beni rencide ediyor. kendini abuk subuk hallere sokuyor. sevmemi zorlaştırıyor.
fakat anne olmayanı asla anne olarak görmeyin. çok acıklı.
utanıyorum... kimsenin kıçını toplayamam affedersiniz de yani.
kendini bilmezlerin dünyasında yaşamak bana dar geldi artık yeterin he.
yeter be.

hoca word dosyasını kaydırmam için beni tahtaya çıkardı ve sayfayı büyütmemi istedi ama ben nerden yapacağımı bilemediğim için yapamadım.

içkinin dozunu kaçırıp, komşuyu rahatsız edecek derecede yüksek sesle gitar çalmam. komşu gelince de; "kusura bakma kardeşim, dalmışım, istersen gel bana eşlik et" dememdir. o da karşılığında, "saat 6-da uyanıp işe gideceğim" diyerek sinirlendirmiştir. senin ben a*yim. gelmişsin 30 yaşına, hala sabah 6-da uyanıyorsun, benim günahım ne gerizekalı? bir de kanunen, saat 1-den sonra için gürültü yapma cezası var. yani, teklifime pişman ettiler. bunlar düzelmez

bugün çok şükür öyle bi gelişme yok.zinciri kırmadan devam etmeye çalışıyoruz.bakalım nereye kadar.ı'm so sorry but you are ugly.ingilizce bilmeyenler için çeviri "çok üzgünüm ama seni halen çekici buluyorum". hadi şew baş

prensib olarak utanmıyorum.
hayat çok kısa olum banane.

iğne fobisi olan birisiyim. bugün kan vermek için sağlık ocağına gittim. korktuğum için bir arkadasimi arayıp ona "beni sakinleştir yoksa korkudan bayılacagim" dedim o sırada beni duyan tahmini 5-6 yaşlarındaki bir kız önce bana baktı sonra annesine dönüp "anne bak abla benden daha korkak" dedi ve yine bana dönüp "abartma korkak abla alt tarafı bi iğne bebeklik yapma" dedi...aaaa bu durum beni çok utandırdı çünkü o daha 5-6 yaşlarında iken ben 18 yaşındayım utandım

asla hiç bir şekilde hiç bir ihtimal bile veremeyeceğim bir şeyin varlığına şahit oldum. gerizekalı belki eski sevgilim artık emin değilim götünü falan açan dans eden muhtemelen eskort falan hesap takip edip beğeni falan atmış ki yeni değil beğeniler.


çok garip. bu işin sonunu bilemiyorum. hala öyle ağzının suyu aka aka beğendiğine ihtimal veremiyorum. yani imkansızdı gerçekten. peeaaaahh.

tıp bayramımı kutlayan herkese 'bu kirli bir bayramdır nefret ederim' deme kabalığında bulundum.
oysa insanlar iyi hislerle iyi sözler söylemişti.
utanmalıyım
hıyarım
cacık yapılmalıyım

bunlar başkası adına utanmak tabii...

amcamın biri bisikletiyle sahil yürüyüş yolundan (hemen yanında bisiklet yolu var) gidiyordu, arkasına da ufak bisikletli torununu takmış. bir elinde akıllı telefonu. oradan da bir şeyler yazıyor. yalpalaya yalpalaya gidiyor. normalde azarlardım da bu aşırı komikti ve güldüm. * (bunun videosunu çeksem bayağı gülerdik de öyle bir adetim yok.)

bir de biri kumsala muz kabuğu atmış. öyle düşmem, kaykay bırak. * (bunun fotosunu çektim.)

öyle bir duygum yok. hiç utangaç bir insan olmadım.

kitap almak için gittiğim kitapçı kitapları satın aldıktan sonra paramın üstünü vermeyi unuttu ve bunu o kitapçıya söylemeye utandım
*.
sonra yaklaşık 30 dakika sonra farkına vardım para üstünü almadığımın, yine de önemsemeden gideceğim yere doğru yürümeye devam ettim.
bu konuyu birazcık düşündükten sonra gece bu konunun beni ne kadar kötü hissettireceğini düşündüm, gece aklıma gelecek olan düşünce "bu kadar küçük bir şeyi bile söylemekten korkacak biri miyim?" düşüncesi olurdu. aslında bu şekilde başlar ve asla ulaşmasını istemediğim bir noktaya ulaşırdı. bu düşünceye katlanmak zorunda olmak en son isteyeceğim şeylerden biri.
bundan ötürü ben ne yaptım? tabii ki de bu sıcakta uzun bir yürüyüş sonunda * o kitapçıya tekrardan ulaşarak durumu anlattım, paranın üstünü aldım. aldım ama kitapçıya durumu anlatırken öyle bir sıkıntı çöktü ki içime, bir an ulan acaba ben mi düşürdüm diye koşarak oradan uzaklaşmayı düşünmedim değil. neyse ki dünya için küçük, benim için büyük bir başarı kazanmış oldum, paranın üstünü alabildim.
o paranın üstüyle de iki tane daha kitap aldım.
nakit para ile ödeme yapmamam gerektiğini, 300 tl üstü para üstünü almayı akıl edemeyecek kadar dalgın ve isteyemeyecek kadar utangaç olduğumu ,yine de beni kötü hissettirecek bir konunun meydana gelmemesi için utanç duygusunun yaklaşık yedi dakika tüm bedenimi hapsetmesine katlanabileceğimi fark ettim.
bunları fark etmemi sağladığı için bugünkü utanmamı iyi bir şey olarak görebilirim bence.
yine de çözülmesi gereken şeyler var ama halledeceğim.

ya durup dururken arkadaşların gazına gelip hiç olmayacak birinin storysine %99 ihtimalle hiç görmeyeceği bir cevap yazdım. offff ne gerek vardı diye içim içimi yese de artık iş işten geçti yani . geri çeksem daha da anlamsız olacak . bıktım artık bu işlerden. kimseyi de suçlamıyorum tek suçlu benim, iradeli davranmalıydım . hiç ders almıyorum saçma sapan davranıyorum.