yazarların en sevdiği çay

ofçay. bizzat yaylalarda çalışan trabzonlu arkadaşımın önerisiyle içmeye başladım, bana en kaliteli çayın ofçay olduğunu söylemişti. müthiş bir lezzeti var.

(bkz: nane çayı)

bir bardak çayın ardındaki cumhuriyet vizyonunu biliyor musunuz?
osman döneminden kalan kahve kültürü, maliyetler ve zorlu şartlar nedeniyle yerini milli bir arayışa bıraktı. atatürk’ün tarımsal bağımsızlık hamlesiyle görevlendirilen ziraat mühendisi zihni derin, gürcistan’dan getirdiği çay tohumlarını rize toprağıyla buluşturdu.
bugün soframızdan eksik etmediğimiz o sıcacık çay, sadece bir içecek değil; bir vizyonun, emeğin projesidir..

champion.

ayrıca çayın üstüne kaynamış su katmak da cahilliktir.

(bkz: beş çayı)