yazarların saçma rüyaları

sene 2012. istanbul üsküdarda mütevazı evimdeyim. çok değil bir sene olmuş ağır bir hastalığı atlatalı. ağustosun kavurucu sıcak akşamlarından biri. üstü açık şekilde salonda uzanıyorum. sızmışım. gelelim rüyaya;

itü makina gümüşsuyu kampüsünde yine bir sınav öncesi kütüphanede ders çalışıyoruz. kankalarım serhan, oytunla beraber akışkanlar mekaniğini hatmetmekle meşgulüz. sonra birden gürültülü bir şekilde kapıdan içeri zenci kızlar girip masaların üzerinde dans etmeye başlıyor. arkadan rihanna dalıyor içeri. undır maaay ambırelaaa elaa elaaa eyyyyy.

rüyanın sonlarına doğru zaman atlaması oluyor. bir anda barbaros ilköğretim okulunda buluyorum kendimi. ilkokulun son zamanları. müsamereye hazırlanıyoruz. sahnede şirinler köyü sakinleri olarak oynuyoruz. ben şirin baba olmuşum. kırmızı don, kırmızı şapka. şirinleri güdüyorum. köy benim emrimde. sonra bir anda gözlüklü şirin sahneye atlayıp beni bıçaklıyor.

kan ter içinde uyanıyorum. televizyonda rihanna umbrella söylüyor.

çok değişik bir rüya gördüm, kimseye söyleyemem ayıplı.