yemek yemenin arabaya yakıt doldurmaktan farksız olması

yillar once kucuk bi cocukken izledigim bi cizgi diziyle fark ettigim gercektir. arabalar enerji icin, yani hareket icin yakita ihtiyac duyar. izledigim cizgi dizide de sanirim aldiklari yakittan zevk aliyolardi, yemek gibi. yani iyi yakittan yemek zevki aliyolardi. haliyle bu farkindaliga o donem erisince istahtan kesildim. mesela bugun hicbi sey yemedim. cunku yemege araba yakiti gozuyle bakiyom. hepimiz birer arabayiz, yemek de benzinden farksiz yani.

yani yemek yemeye cok 'materyalist' bi pencereden baktim. o duygulari öldürdüm. ve boylece istahim azaldi. diyetisyenlere burdan selam olsun, hicbirinizin basaramadigini basardim. ne diye diyetisyen oluyosaniz.

not: boyle dedigime bakmayin, hayatimin en kilolu donemindeyim ama yine de bugun hicbi sey yemedim. evet.

arabalar osuruyor ama sıçmıyor.

diyeceklerim bu kadar.

(bkz: arabaya yakıt doldurmanın yemek yemekten farksız olması)

bi' de böyle bak.

araba zevk almıyor ki (dur lan acaba alıyor mu)

o depo dolmuyor yalnız bir bilim adamının kitabı var bu konuda özellikle tarım devriminden sonra gıdalardaki besin değeri ciddi miktarda düştü.hatta x vitamini için kilolarca şundan yemelisiniz artık gibisinden bir şey okumuştum. en son günümüzde çoğu gıdaya çöp diyebiliriz bunlara taze sebze meyve mis gibi dedikleriniz de dahil. doğru takviyeleri doğru şekilde kullanırsanız alkol sigarayı bırakırsanız yemekten sonra çay kahve içmeyi bırakırsanız güneşe çıkarsanız o depo o zaman dolar.