yemek yerken manzaraya karşı oturmak

özellikle sıcak bir yaz akşamında hafif bir esinti eşliğindeyse tadından yenmez.

kimi durumlarda sevgiliyle karşılıklı yemek yemek de manzaraya karşı oturmak sayılabilir.

mekandaysanız kol gibi bir adisyon habercisidir.

neyse siz yine mekanın keyfini çıkarın, giren girdi zaten manzaraya karşı selfie çekmeye devam.

burada manzara yok. her yer sis. inş bir gün olur manzaramız.

dört duvar içinde yemekten farklı bir duygu ve lezzet katıyor yenen şeye. iştah açıcı oluyor ama tabi manzaraya da bağlı. hangi manzaraya karşı oturmak? neresi olacağını düşünmek bana bağlı olduğunu için tepe parktaki günü düşüneceğim. zaten başka manzaralı bi yemek yediğim de yok. hatırlamıyorum. balkona çıksam manzara karşımda aslında sadece yemeği mutfaktan balkona taşımaya üşeniyorum balkonla arasında bir kapı mesafesi olsa da evet.

manzaraya bakmaktan yemeğin keyfini çıkartmama engel olabiliyor.

mesela çiğköftecilerde de aynı sorunu yaşıyorum.
adamlar ayna koyuyorlar tüm masaların karşısına, kendimi incelemekten yemeğe odaklanamıyorum.
hayır ultra şahane bir güzelliğim falan da olduğundan değil ama bu neymiş diyerek inceliyorum işte.
bir de çiğköfteyi ısırırken de inceliyorum, ayranı içerken inceliyorum.

manzara olmasına gerek bile yok o yüzden ama manzaraları da daha ayrıntılı incelemeyi sevdiğim için pahalı mekanlar bana göre değil.
yoo, asla fackır olduğumdan falan değil yani.

çiğiköfteyi mega yiyerek ayranı büyük söyleyen insanım ben bikere, ne fakirliği?

(bkz: yemek yerken manzaraya karşı osurmak)

serbest çağrışım..

her gün yaptığımdır. balkonda oturup, denize doğru yemek yemeyi seviyorum.